ვიღაც მაინც უნდა იყოს "სისხლიანი ძაღლი"

ვიღაც  მაინც    უნდა   იყოს   "სისხლიანი ძაღლი"

არ გეუბნები ნიშნავს  თუ არა "მე შენ გატყუებ"?

როცა დღევანდელ პოლიტიკურ მოვლენებს ვაკვირდები მახსენდება ედმუნდ ბურკის სიტყვები როცა ინგლისში მიიღეს ე.წ. "შერიგების რეზოლუცია"... 
მან წარმოთქვა შემდეგი სიტყვები : .. "ეს არის ფორმულა არა მშვიდობისათვის, არამე ახალი დავებისათვის"... თითქოს რაღაც ახლობლური ვიგრძენი... 

... ალბათ როგორც ყველას მეც არ მეგონა ასე მშვიდად და უმტკივნეულოდ თუ ჩაივლიდა ეს მოვლენები.. (მადლობა უფალს).. ისე ვის უნდა ვუმადლოდეთ? ..რა თქმა უნდა აქ დემოკრატია არაფერ შუაშია... ვერც იმას ვიტყვი რომ  რაღაც ბინძურ მაქინაციებთან გვაქვს საქმე... ნუთუ შიგნიდან მოგვარდა საქმე??... არ ვიცი ეს რამდენად უნდა გაგვიხარდეს.... რაც ბუნდოვანი და გაურკვეველია ის ყოველთვის საშიშია... 

მასიური დაპატიმრებების სეზონი გაიხსნა ... საინტერესო იქნება მოვლენების უფრო დარამატულ განვითარებას უნდა ველოდოთ თუ ჯერ-ჯერობით  ამას გვაკმარებენ... 

დიდი ხანია დავკარგე წინა მთავრობის შემხედვარე  სამართლიანობის შეგრძნება... თუმცა დიდი ხანით მჯეროდა ლამაზი მომავლის რომელსაც იგი გვპირდებოდა... 

მე ერთი, უბრალო გოგონა ვარ რაიონიდან.. პოლიტიკაში არასდროს ჩავრეულვარ.. ჩემი ოჯახის მსგავსად... იქ კი სინამდვილეს სულ სხვა ფერებით ხედავენ... მაგრამ როცა დედაქალაქში ჩამოვედი სულ უფრო და უფრო  გახდა ჩემი სამყარო რეალური.. და ლამაზი ფერებიც სადღაც გაუჩინარდნენ...

ეს სახეები... ეს უტეხი მზერა.... განტევების ვაცად თავის წარმოჩენა.... (ჰმ)  ყველაფერი როგორი ბანალურია... სულ ტყუილად ცდილობთ.... მე ამ ყალბი , უგრძნობი , გახუნებული სიტყვების აღარ მჯერა...  ახალა კანონი მოატყუეთ...

თუმცა არ მინდა ერთი უკიდურესობიდან მეორეში გადავვარდე...

ისეთ ფაქტებს გვიმალავს ეს 9 წელიწადი... ალბათ ის დროა, მოვემზადოთ უფრო გრანდიოზული რეალობისათვის... თუმცა ეს რეალობა არ იქნება არასდროს  ისეთი ნამდვილი როგორიც ალბათ ჩვენ გვინდა...

არ ვიცი რას უნდა ველოდე.. ნებისმიერ ქართულ საზოგადოებრივ მაუწყებელზე რომ გადავრთოთ კარგს ვერაფერს შევიტყობთ..(ახლა ამოიდგეს ენა) იქ ვიღაცას კონტრაბანდული საქონელი შემოქონდა, იქით კვლა-წამება იყო გაჩაღებული, შეკვეთილი მკვლელობები და ათასამდე ასეთი მიუტევებელი ფაქტები... 

ტრანსპორტიც გაიფიცა... ღმერთო.. რა ხდება გამაგებინე..? 

იმდენად ღრმად შეგვიტოპავს... რამე კარგის გაგონება მინდა!!!!

ადამიანი ეგოისტია!

კავკასიური ტყვე-ცხვირი

.................როცა ნაცნობებისათვის უცნობი ხდები

ქართველები, როგორც ძირძველი კავკასიელები უძველესი ისტორიისა და ტრადიციების მემკვიდრე ხალხი ვართ.. სხვა ერთაგან ჩვენ ვიზუალური მახასიათებლებიც განგვასხვავებს... ესეც,  ავათ თუ კარგად ჩვენი (კავკასიური) მემკვიდრეობაა, რომლითაც არც თუ დიდი ხნის წინ ვამაყობდით და თავიც მოგვქონდა.. (თუმცა დღესაც არიან ესეთები)...

"კავკასიური ცხვირი" ცნება, რომელიც დამახასიათებელი კეხით და  ცხვირის წვერით გამოირჩევა უკვე დიდი ხანია აქტუალობით აღარ სარგებლობს.. პირიქით სულ უფრო და უფრო აღარ მოგვწონს და ბევრს კომპლექსებს უჩენს. .. და ამიტომ  საქართველოში და, ზოგადად  კავკასიაში უდიდესი წილი რინოპლასტიკას უკავია..

რა ხდება?

არაფერი ეს მხოლოდ დღევანდელი სტანდარტებია... !! 

მაგრამ ბევრი მიიჩნევს , რომ არა მხოლოდ...

ბევრისათვის ესთეთიური სილამაზე იმდენად მნიშვნელოვანია რომ ამის გამო ნებისმიერ მსხვერპლზეც კი მიდის...

არსებობს მრავალი ფორმისა და ზომის ცხვირები, რომლებიც თავისი ინდივიდუალური მახასიათებლებით გამოირჩევიან... 

მაგალითად 

დიდი ცხვირი პატრონი მძიმე და რთული ხასიათის ადამიანია.
სწორი და ზომიერი ცხვირი სიკეთის ნიშანია.
კეხიანი ცხვირი უშიშარობაზე, იმპულსურობაზე, სიფიცხეზე და შურისმაძიებლობაზე მიანიშნებს.
წითელი ცხვირი თამამ ადამიანებს აქვთ.
განიერი და ფართო ცხვირი მრუშობას ნიშნავს.
ვიწრო ცხვირის პატრონი მსუბუქი ხასიათის ადამიანი იქნება.
კაუჭა და კეხიანი ცხვირი დიდსულოვნებაზე და ხელგაშლილობაზე მიანიშნებს (თუმცა, მას სიბოროტის ჩადენაც შეუძლია).
ცხვირი დიდი ნესტოებით ვნებიანობის ნიშანია.

ეს რა თქმა უნდა პირობითია და დღეს ცხვირის შეფასებაზე რო დგება საქმე რადიკალურ პასუხებს ვიღაბთ...

თუ საშუალო სიდიდის ცხვირი აქვს ადამიანს და ოდნავი კეხი.. უმეტესად იგი პრობლემას არ წარმოადგენს და პირიქით მეტ ინდივიდუალურობას მატებს მას... განსაკუთრებით შავგრემნებს (მეც თავად ბევრი მინახავს ისეთი, რომელიც თავისი სილამაზით ბევრ ბარბი გოგონას ჯობია). მათ სხვანაირი ეშხი აქვთ.. "პეწი" როგორც ამბობენ ხოლმე..

არის ცხვირის შემდეგი ფორმა.. როცა ცხვირის სიდიდეს კეხის ზომა განაპირობებს.. ანუ როცა კეხი  შედარებით დიდი და შესამჩნევია.. ცხვირის ფორმაც სიდიდეში გამოიხატება და ბევრი ამ შემთხვევაში მიმართავს რინოპლასტიკას...ითხელბს და იცილებს კეხს... უნდა აღინიშნოს რომ ცხვირი საკმაოდ კარგ ფორმას იღებს ოპერაციის შემდგომ..  ამ ტიპის ცხვირის რინოპლასტიკას ძირითადად გოგოები მიმართავენ, რადგან ბიჭებისათვის ეს საგანგაშო სტადია ნამდვილად არ არის... ბევრი მათგანი პირიქით ამაყობს და მოსწონს თავისი ცხვირი და ამბობს რომ იგი "მამაკაცურია"...=)

რაც შეეხება უშუალოდ ქართულ, კავკასიურ ცხვირს, თავისი კეხითა და ჩამოწეული წვერით ეს უკვე სულ სხვა ფენომენია.. იშვიათია ადამიანი ვისაც მსგავსი მოყვანილობის ცხვირი უხდება... იგი თვალშისაცემია და გარკვეულ დისქომფორტს უქმნის ადამიანს... ვერავინ იტრაბახებს ამით, რაც არ უნდა ისეთი ძლიერი მიზეზ-შედეგობრივი არგუმენტები მოყვანოს, როგორიცაა კავკასიური მემკვიდრეობა...

თუმცა აქ მეორე პრობლემასაც ვაწყდებით, მგავსი ნიშნების მატარებელი ბევრნაირი ცხვირი არსებობს რომლებიც განსხვავდებიან სიგრძესა და სიმაღლეში... ეს უკანასკნელი სომეხი ერისთვისაა დამახასიათებელი.. კეხი, ჩამოწეული წვეტით, ნესტოებით რომელსაც მისი სიმაღლეც ემატება და მას ისეთ ვეებას ხდის რომ ადამიანი უბრალოდ "მხოლოდ ცხვირი" ხდება.. ეს ესთეტიურად ისეთი ულამაზოა რომ ხშირად ამბობენ რომ ასეთ ადამიანს ვერანაირი რინოპლასტიკა ვერ უშველის...

მოდით ნუ ვიტყვით ასე, უშველის ოღონდ ნაწილობრივ და ეს სულაც არაა ცოტა.. უბრალოდ ამ კატეგორიას სხვასთან შედარებით ყველაზე მეტაად არ გაუმართლა.. 

ნაკლებად რთულ მდგომარეობაში არ არიან ჩამოგრძელებული ცხვირები.. რომლებიც ძირითადად ჩრდილოეთ კავკასიიდან იღებენ სათავეს.. 

მათი რინოპლასტიკის შედეგი პირველისგან იმით განსხვავდება და ოდნავ უკეთესიც კია, რადგან მათ სირთულეს წვერი წარმოადგენს და მისი დამაგრება და დაპატარავება .. განსხვავებით პიველი შემთხვევისგან სადაც მთავარი ყურადღება ექცევა ფორმას, რომელიც მიუხედავად რინოპლასტიკისა მაინც ვერ აღწევს სასურველ შედეგს...

მეორე შემთხვევაში ფორმირება უფრო უკეთ ხდება.. თუმცა ესეც ინდივიდუალურია რა თქმა უნდა..

ცხვირი, ცენტრალურ  "ფიგურას" წარმოადგენს  ადამიანის სახეზე.. და ყურადღებაც ხშირად მასზეა ორიენტირებული...ასევე მნიშვნელოვნად განაპირობებს  ადამიანის ინდივიდუალიზმს ... იგი სახეში უნდა ჯდებოდეს სახისათვის დამახასიათებელ  ნაკვთებს უსვამდეს ხაზს და არა პირიქით მას უკარგავდეს თავის ხიბლს...

ანუ იმის თქმა მინდა რომ არ არსებობს რაიმე სტანდარტი რომელზეც ვიტყვით რომ " მორჩა ვიპოვეთ".. ეს ფიზიკის რომელიმე კანონი როდია... !

ყველაფერი ინდივიდუალურია... მაგალითად ყველას მოსწონს კოპწია და დახვეწილი ცხვირი.. მაგალითად აი ასეთი...(ანუ შედარებით ყველასათვის მისაღები ვარიანტი)..

გადასარევია!! მაგრამ  არ უნდა დაგვავიწყდეს რომ  ეს ქალბატონი ინდივიდია    ჩვენ ყველას მსგავსად ...და  მას რომ აქვს ასეთი ცხვირი  ვერ მოუხდება ნებისმიერს.. ვიტყოდი ძალიან ცოტას.... ყველას განსხვავებული სახის მოყვანილობა და ნაკვთები აქვს ...

რინოპლასტიკაშიც ასეა.. ქირურგი პაციენტის ცხვირს ინდივიდუალურად უდგება, ცდილობს იგი ბუნებრივი და სახესთან ჰარმონიული იყოს...

ლამაზი ... ვიტყოდი "სიმპათიური" ცხვირი ნამდვილად "კარგი ვეშია" :დ

ძალიან ბევრი თავს იკავებს და გამართლებულიცაა, რადგან არგუმენტად მოყავთ ის, რომ "ღმერთმა როგორიც შექმნა ადამიანი, ისეთად უნდა მოკვდეს"... მე  ვურჩევ ყველა მართმადიდებელ, ქრისტიან ადამიანს თუ ამ ნაბიჯის გადადგმას დააპირებთ აუცილებლად მოინანიეთ განზრახული ცოდვა.... ამას თქვენი მოძღვარიც გირჩევთ =)

მაგრამ.... თუ ადამიანს თავისი ცხვირი დისკომფორტს უქმნის მან აუცილებლად უნდა გაიკეთოს რინოპლასტიკა... შედეგით კმაყოფილი თუ იქნება კიდევ უკეთესი (ვგულისხმობ რომ ამის 100% გარანტია არავის აქვს).. ესეც რინოპლასტიკის სირთულეზეა დამოკიდებული...

თუ ისტორიას გადავხედავთ არ შეიძლება არ გავიხსენოთ რომი და რომაელი კეისრებისათვის  დამახასიათებელი ცხვირები... რომლებიც გარკვეულ სტანდარტად იყო ქცეული .. იგი გაიგივებული იყო კეისრის  სიდიადესთან რატომღაც....და თავიც კი მოჰქონდა ბევრ მათგანს თავიანთი გრამნდიოზული ფორმის ცხვირებით..

მეოცე საუკენეშიც ბევრი მოიძებნება ისეთი, ვისთვისაც ცხვირი სავიზიტო ბარათადაც კი ქცეულა... მაგალითად, რგორიც იყო ---ბარბარა სტრეიზანდი...

ეს არის ქალბატონი, რომელმაც მიუხედავად იმისა, რომ აღფრთოვანებული არასდროს ყოფილა თავისი ცხვირით.. აღიარა რომ ... მისი ცხვირი რომ არა იგი ასეთი წარმატებულ პიროვნებად ვერ შედგებოდა, როგორც კარიერაში ასევე მის პირად ცხოვრებაშიც...

და ბევრი სხვაც... ასე რომ ეს ტრაგედია სულაც არ არის... უბრალოდ როგორც სხვა მომადლებული  ნიშან-თვისებები სათავისოდ უნდა გამოვიყენოთ და არ დავუშვათ საკუთარი თავის ამ ზიზეზით დეგრადირება...

რისი შეცვლა გვინდა გულით და ვფიქრობთ რომ იგი მეტ თვითდაჯერებას შეგვმატებს და ჩვენთვის აუცილებელია ეს ნაბიჯი აუცილებლად უნდა გადავდგათ რადგან მოვა დრო და ამას ვინანებთ...

"მედალს ორი მხარე აქვს"-- ეს ორივე შემთხვევას მიესადაგება.. ჯერი თქვენზეა... სწორად განსაჯეთ და გაანალიზეთ დარწმუნდით ნებისმიერ დეტალში და გადაწყვეტილება ცივ გონებაზე მიიღეთ...

ძლიერი სურვილი ეს შედეგის გარანტიას ვერასდროს ვერ მოგცემთ ..დაიმახსოვრეთ =)

იცით "ცხვირზე" პოსტის დაწერას არ ვაპირებდი, უფრო სწორად იმ დროისთვის ვინახავდი როცა რინოპლასტიკას გავიკეთებდი და შევძლებდი ნანატრი პროფილის ქონას.. მაგრამ  გუშინ ჩამოვედი თბილისში რაიონში ვიყავი წასული.. თავს გადასარევად ვგრძნობდი.. გარშემომყოფებისასგან არასდროს მიგვრძნია ჩემი ცხვირის გამო დისკომფორტი (ისე ადრე ღრმა ბავშობაში ორადორი შემთხვევა, რომლის გამო ისე მიტირია, რომ გავმწარებულვარ)... :დ ღიმილით მახსენდება... 

თუმცა როგორც ვამბობდი ისევ ავღმოჩნდი უხერხულ სიტუაციაში ....

როცა ვაგონი იცლებოდა ..გასასვლელად მოვემზადეთ  მგზავრები, ისე მოხდა, რომ  ჩემს გვერდით უაზროდ სიმპათიური ახალგაზრდა ჭაბუკი აღმოჩნდა და ვიგრძენი მისი დაჟინებული მზერა... იმდენად დაჟინებული, რომ  გადავწყვიტე შენიშვნა მიმეცა... მაგრამ საქმე ის იყო, რომ მე პროფილით ვიდექი და ვერ გავბედე ესე პირდაპირ... ასე ვთქვათ,  გავატარე და არ შევიმჩნიე... შედეგ, როგორც ჩვევიათ ხოლმე  ამ "იდეალურ ცხვირა" ბიჭებსა და გოგოებს გამაქილიკეს...

ბიჭმა მის  ორ  თანხლებ გოგონას ჩუმად ჩაჩურჩულა (თუმცა ისე ჩუმადაც ვერა ... რომ არ გამეგო =)) და ასეთი დიალოგი წარიმართა... რაღა თქმა უნდა ბოლოში ჩაკისკისებით ...."შეხედე რამხელა ცხვირი აქვსო".. " გაიწიე შემახედეო " (ეს უკანასკნელები ჩემს უკან იდგნენ)..." რათ უნდა გაწევა იქედანაც ჩანს ალბათო"... ბოლოში სიცილი და მორჩა...

ეს 2 წლის წინ რომ გადამხდენოდა 2 დღე სახლიდან არ გავიდოდი და არაფერს შევჭამდი და დეპრესიაშიც ჩავავარდებოდი... მაგრამ არა გამაოცა ჩემმა თავმა.. ისე მშვიდად მივიღე რომ ეგრევე დამავიწყდა ..არ განმიცდია საერთოდ... თუმცა როგორც უსიამოვნო  ფაქტი მაინც შემორჩა ჩემს მეხსიერებას...

                                                               იყავი თავისუფალი

მოდით ვიმოქმედოთ და გავაკეთოთ მხოლოდ იმიტომ რომ ჩვენ გვინდა და არა მათ გამო " ვისაც დავრთეთ ნება გადაწყვიტონ  ვინ ვართ და რას წარმოვადგენთ, ჩვენი შეხედულებით, ქცევებით და ვიზუალური მახასიათებლებით".... გვიყვარდეს საკუთარი თავი ისეთებად როგორებიც ვართ და სხვებიც შეგვიყვარებენ ისეთებს როგორებიც სინამდვილეში ვართ და არა ისეთები როგორებიც ყოველი მეორეა დღეს... ვითომ კეთილები.. ვითომ სწავლულები.. ვითომ ლამაზები... ვითომ  "გამორჩეულები... და საერთოდაც "ვითომ ადამიანები"... რომლებმაც "მე" დაკარგეს  და ახლა ვიღაცის ჩრდილს წარმოადგენენ...

                                                იგივე ვიგულისხმე ცხვირზეც =)))

არ ვეთანხმები, არც ვინმეს გაფანატებას... კი ბატონო, ვღიაროთ მათი ნიჭი, მათი სილამაზე და მათი "ის ", რის გამოც დარჩნენ ისტორიას,  მაგრამ ნუ გავაღმერთებთ ..ანუ  ნუ შევიქმნით  მათ კერპებს.. უბრალოდ გვიყვარდეს ისინი...და დავაფასოთ ისინი ... ნუ ვიტყვით ნურასდროს!!  რომ "მე ისეთი მინდა ვიყო როგორიც ისაა..." რადგან ისეთი როგორიც უკვე ყოფილა აღარასდროს იქნება... ამიტომ ჩვენ უნდა შევქმნათ ჩვენი ისტორია ჩვენივე ხელებით... 

"ხომ დაიბადე ორიგინალად ნუ მოკვდები როგორც ასლი"...

.. 

For Sale - ერთი გული?!

For Sale - ერთი გული?!

თუ გინდათ გაგიცვლით... ნებისმიერ რამეში..

ხუმრობაში, რომელზეც მარტო მე გამეღიმება.. ლამაზ ფუნჯში... მაგრამ ყველაზე მეტად ალბათ ,,, ერთ ...პატარა.. ნატვრაში..

ნუ შიშობთ..  არ მეტკინება 

ეს მხოლოდ ერთი პატარა ნაწილია ჩემი გულის, რომელიც უკვე აღარ მტკივა..

შემიძლია თვალები დავხუჭო და რისი დანახვაც არ მინდა ვერ დავინახო...

შემიძლია დავყრუვდე ოღონდ ის არ გავიგონო რაც მტკენს..

შემიძლია დავმუნჯდე ოღონდ გული არ გატკინო..

მაგრამ არ შემიძლია დავკეტო გული, რდგან ის  მაინც იგრძნობს იმას, რასაც ასე ძალიან გაურბივარ...

გრძნობები იცვლება... წარსული არა!

მაპატიე თუ რამე დავაშავე... ბოდიშს გიხდი!

თუმცა არ ვიცი რისთვის ... მიზეზი არ ვიცი... მგონი შენც არ იცი... 

მეც გპატიობ :) მაგრამ ვერასდროს დავივიწყებ როგორც მომექეცი...

ნამდვილი მეგობრების საუბარია,  როცა... არამარტო იმას ამბობენ რაც უნდა თქვან საჭირო დროსა და კარგ ასპექტში, არამედ იმასაც... რისი თქმაც არ უნდათ რადგან გონიათ, რომ ამის დრო არ არის.. და სათქმელიც წყენას და გაუგებრობას ეხება...

ჩვენ ეტყობა ძალიან დაგვიგვიანდა...

თუ დღეს ამის აღიარება შეგიძლია ხვალინდელი დღე რაღაში გჭირდება... 

რატომ ფიქრობ, რომ მე არ მტკივა.. არ მაწუხებს ის რაც ხდება.. არ განვიცდი...

რატომ გგონია თუ დამელაპარაკები ზურგს შეგაქცევ ან არ მოგისმენ..

მე ამ ყველაფერს ველოდები...

I am the author of my life...unfortunately I'm writhing in pen and I can't erase my mistakes...

ვიცი, ამ უძრაობის მიზეზიც...

ორივეს გვგონია რომ მართლები ვართ... 

და შენი უსაზღვრო თავმოყვარეობა... რომლის მსხვერპლიც ვარ!!!

მე დამნაშავე ვარ ... ეგრევე უნდა მეკითხა როგორ იყავი?... ვიცოდი შენი ხასიათი...

...............მაგრამ ვცოფდები.. 

მაგიჟებს იმის გახსენებაც კი... რომ სიტყვაც არ დაგცდენია... ისე გაჩუმდი რომ ბოლოს გაცივდი...

ისე გაცივდი, რომ როცა შენთან საუბარი მოვინდომე თავი გაისულელე... უბრალოდ არც დაინტერესებულხარ რა მაწუხებდა... არადა გითხარი ჩვენზე უნდა გველაპარაკა...

გული მომიკალი... და ამის მერე როგორ შეგიძლია დამწამო მე გულგრილობა...

ეს შენი მიზეზით მოხდა... 

დამნაშავე ვარ...

მიყვარდი და ამას დროზე ვერ მივხვდი ვერ დაგელაპარაკე და არ გავარკვიე ესეთი რა გეწყინა რომ....

მე ვიცი რომ შენ არც არასდროს გიყვარდი... 

ან უბრალოდ ..  არ იცი ნამდვილი მეგობრობა რა არის...

მეგობარი შენი ყველაფერია... ბოლომდე უნდა იცნობდე... ისეთი უნდა გიყვარდეს როგორიცაა... ყველაფერს უყვებოდე... შენი ესმოდეს ყველაზე კარგად... რაც არ მოსწონს გეუბნებოდეს და რჩევებს გაძლევდეს... როცა სიკვდილი გინდა სიცოცხლეს გიბრუნებდეს ... ან გიმწარებდეს =))) მუდამ შენს გვერდით იყოს... მის გვერდით არაადეკვატური ხდებოდე...

ეს ყველაფერი კი უფერულდება როცა იკეტები... პირდაპირი მნიშვნელობით იკეტები!!!!... და შემდეგ მომხდარს შენს რთულ ხასიათს აბრალებ...

ეს ეგოიზმია!!!! შენ ნამდვილი სიყვარული არ შეგიძლიაა...

მე კი ყოველივეს მაშინ განვიცდი და გავცემ თუ ეს გრძნობა ორმხრივია... აი მაშინ კი  შენ მართლა იქნებოდი ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი.. და შენც იგრძნობდი ჩემს სიყვარულს..

ნუ გეშინია სიყვარულის.. =)) ისწავლე და აღიარე... ეს არც ისე ძნელია... 

მე არ განგიხილავ ... მე უბრალოდ გემშვიდობები.. ალბათ თუ ძალიან გვიან არ იქნება ამას მიხვდები..  თუ დაგვიანდა ამაზეც არ ინერვიულო... მე შენთან ბედნიერი დღეები გამიტარებია, რომლებიც მუდამ მეყვარება... მადლობა ამ მოგონებებისთვის...=)) ღმერთია მოწამე როგორ მიყვარდი... 

ვამაყობდი რომ მყავდი.. არსებობდი ჩემს ცხოვრებაში...

მოგატყუებ გითხრა... რომ მორჩა დაგივიწყე და კარგად ვარ...

მაკლიხარ... მაგრამ ვიცი რომ რადგან ასე ადვილად დამთმე ... ასეც უნდა მომხდარიყო და ჩვენს მეგობრობას მომავალი არ ქონდა...

ის ნატო ახლაც ძალიან მიყვარს მაგრამ შენში უფრო მეტია ის მეორე რის გამოც შენთან ვერ ვიქნები...

კიდევ ერთხელ გიხდი ბოდიშს... 

და ჩვენი ბოლო საუბარიც ისეთივე იყო როგორიც შენი ჩემდამი დამოკიდებულება...

სანამ დაგირეკავდი ისეთი რამ მითხარი მაშინ გადაწყვიტე ყველაფერი...

რის გამო დავკარგეთ ერთმანეთი...

შენ ალბათ გაქვს ამ კითხვაზე პასუხი... ჩემგან განსხვავებით

შენ დაგკარგე და ამავდროულად ნდობაც დავკარგე... შენში რომ შევცდი ისე ადამიანში არ შევმცარვარ...მეგონა მართლა რამეს  წარმოვადგენდი შენთვის...

უფალს თუ შეუძლია ცოდვები მიუტევოს თავის შვილებს, ჩვენ ადამიანებს... და ვუყვარდეთ მიუხედავად ჩვენი მანკიერებებისა.. რატომ არ შეგვიძლია ამის გაკეთება ჩვენ...

ეს პოსტი შეიძლება ჩემს კიდევ ერთ ახსნა-განმარტებად ჩათვალო, ან პირიქით გგონია რომ ამით ჩემი სინდისი გავითავისუფლო და დამნაშავედ შენ გამოგიყვანო... რომ რაც მოხდა ყველაფერი მარტო შენი ბრალია... არა ნამდვილად არ არის ეს ჩემი მიზანი... და ცუდია ეს თუ გაიფიქრე... მე ვამბობ რომ დამნაშავე ვარ და გითხარი კიდეც...

იმაზეც იფიქრებ წერილის წაკითხვის შემდეგ , რომ თუ ასე განვიცდი ჩვენს ამბავს პირველი ნაბიჯს რატომ არ ვდგამ და არ გელაპარაკები... რატომ ვწერ ამ ყველაფერს აქ და პირში რატომ არ გეუბნები...

ამის ფასი რომ გცოდნოდა და რომ ვიცი ამ ჩემს ნაბიჯს არ დააფასებ (რადგან თავს მართალს უწოდებ)... 

ამას გავაკეთებდი მაგრამ ვიცი რომ შენ შენთვის უკვე კარგი ხანია გადაწყვიტე ყველაფერი ჩემს გარეშე... 

შენ მიზეზი გჩირდება რომ აპატიო

შენ მიზეზი გჭირდება რომ მოუსმინო

შენ მიზეზი გჭირდება რომ დაელაპარაკო

შენ მიზეზი გჩირდება რომ გაუგო

შენ მიზეზი გჭირდება რომ შეიყვარო

მაგრამ უმიზეზოდ შეგიძლია დაივიწყო ადამიანი.. რომელზეც ამბობდი რომ გიყვარდა..

თქმის გარეშე ...ძალიან იოლად ... სმსით შეატყობინო რომ ფეხებზე გკიდია

ვის შეუძლია დაქალს ჩამოშორდეს ასე უბრალოდ დაულაპარაკებლად...

მაგრამ მაინც ვილაპარაკე ამდენი... ვიცი ამასაც რაღაცნაირად გაიგებ .. ისე არა როგორი  გულითაც ამ წუთას მე ამას ვწერ...

არაუშავს =)).. შენგან ამას შევეჩვიე...

ვიცი შენც გაწუხებს სულ ოდნავ მაინც... ამაზე შენი გაზიარებული გამონათქვამებითაც ვხვდები ფეისბუკზე...

ბევრ სიკეთეს გისურვებ .. ვიცი ბუნებით ძალიან კეთილი ხარ და  ბევრი კარგი საქმის გაკეთებას აპირებ  და მინდა ამიტომ წარმატებები გისურვო=))

ბედნიერებას გულით გისურვებ! 

მე ყველა არ ვარ!

ფემომენი - "შენ ვალდებული ხარ ასე მოიქცე, ჩვენ შენი ოჯახი ვართ... შენი ინტერესები მოიცდის" .. >>???? 
ის რასაც ანგარიშს უწევ და უკვე ყელშია!

forever alone.. ზოგჯერ ძალიან მშურს ასეთი ადამიანების... 
მათი ინტერესები ხომ მათთვის ყველასა და ყველაფერზე მაღლა დგას.. ეგოისტები არიან..
თუმცა მათ ის აქვთ რის გამოც შეიძლება მათი შეგვშურდეს: ისეთი არაფერი უბრალოდ... არავის უწევენ ანგარიშს და თავიანთი თავის პატრონები თავად არიან.. =)
ეს ვითომ ცოტაა?
ვისაც ეცოტავება ... ამის ფუფუნება აქვს ... + არც მარტოა და სოციუმთან ერთადაც ცხოვრობს მაშინ მასწავლეთ იდეალურო ადამიანებო... მეც მინდა უდარდელად ცხოვრება
როგორ დავჯაბნო სინდისის გრძნობა... როგორ დავრთგუნო ისე რომ სხვებსაც არ ვატკინო გული??

ისე... მირჩევნია მე მეტკინოს ვიდრე ჩემს საყვარელ ადამიანს...

ეს ალბათ სისუსტეა.. 
ძალიან ვღიზიანდები როცა ამის გაკეთება მიწევს... ისე მოვიქცე როგორც სხვას სურს.. როგორც საჭიროა.. ვალდებული ვარ... და ასე დაუსრულებლად...

ხშირად ჩემი ინტერესები ჩემი ოჯახისთვის, საყვარელი ადამიანებისათვის და მეგობრების გამო მეორეხარისხოვანი გამხდარა... ეს სულაც არ არის კარგი.. და რამე უნდა ვიღონო...

ეს უკანასკნელი შემთხვევაც ნამდვილად სამარცხვინო იყო.. მაგრამ მინდა ესეც მივათვალო სხვა დანარჩენს...
ამჯერად ჩემი პოლიტიკური შეხედულებების დათმობა მომიწია..
ეს როგორ?
ჩემი ოჯახის წევრების კეთილდღეობისათვის მიწევს ჩემს პირად არჩევანზე დროებით უარის თქმა.. გაჩუმება და სხვა დანარჩენი...

ამჯერად არაფრის გაკეთება არ შემიძლია.. 
უბრალოდ თავს ისე დავიჭერ ვითომ აქ არც არაფერიო ...
აქციებზე ვერ მივდივარ.. ამიკრძალეს... არ შემიძლია ჩემი აზრი საჯაროდ დავაფიქსირო ნუ თუ აქ ჩემ ბუზღუნს არ ჩავთვლით.. 

ვერ ვიტან ეს დღეებია უკვე ჩემ თავს... დამღალა ამ უსუსურობამ... დამგალა სინდისის ქენჯნამ..  
თავისუფლება მჭირდება... როდის ვიცხოვრებთ ისე რომ ჩემ ნაბიჯზე მხოლოდ მე ვაგებ პასუხს და არა მთლიანად ჩემი ოჯახი... ხო, უნდა ვაღიარო  მეშინია... მეშინია არა ჩემ გამო არამედ მათ გამო...
უკვე აღარ გვეყო??

იმაზე მძიმე არაფერია როცა ხედავ შენი მეგობრები როგორ იბრძვიან უკეთესი მომავლისთვის, უსამართლობას გმობენ საჯაროდ... და ამ დროს მე და ჩემნაირები სახლში სოციალური ქსელიდან ვქომაგობთ, ვგმობთ და სულ ესაა..

თავს ვერაფრით ვიმართლებ... 

"თუ თავი შენი შენ გახლავს ღარიბად არ იხსენები"

... 

SUMMER SCHOOL - მე დავბრუნდი

რეალობას ცოტა ხნით მოვწყდი...

მე ზაფხულის 2 თვიდან მხოლოდ ერთი კვირა დამამახსოვრდა ... 

გამიჭირდება გავიხსენო  ისეთი კვირა, რომელიც ისეთივე დაუვიწყარი ყოფილიყოს ჩემს ცხოვრებაში როგორიც ის კვირა რომელიც მე გავატარე ქობულეთში სასტუმრო Georgia Palace Hotel-ში http://www.gph.ge =))

როცა ანიმ დამირეკა და შემატყობინა რომ  "საზაფხულო სკოლა" მთვაზობდა 1 კვირიან ტრენინგს ქობულეთში სიმართლე გითხრათ სასიამოვნოდ გაოცებული დავრჩი.. იმ პერიოდში ბაკურიანში ვისვენებდი მაგრამ რადგან ვასწრებდი ჩამოსვლას მალევე მივიღე გადაწყვეტილება და არცეთი წამით არ მინანია.. განსაკუთრებით მაშინ როცა ქობულეთში ჩასულებს 5 ვარსკლავიან სასტუმროში დაგვაბინავეს.. მაშინ მივხვდი რომ ის ერთი კვირა რომელსაც იქ გავატარებდი მართლაც რომ დაუვიწყარი იქნებოდა და არც შევმცდარვარ..

"საზაფხულო სკოლა" -  SUMMER SCHOOL.. -მდე  სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაინერგა კურსი  -   "დემოკრატია და მოქალაქეობა." ხოლო მას შემდეგ, რაც პროექტმა გაამართლა და ბევრი ნაყოფიერი ნაბიჯები გადაიდგა, (რაც  სტუდენტების განსაკუთრებულმა აქტიურობამაც დაადასტურა..) შედეგად, ამას მოყვა სხვადასხვა პროექტებში აქტიურად მონაწილე გამორჩეული სტუდენტების ერთად თავმოყრა და შეიქმნა ცალკე ჯგუფი.. პირველი ჟგუფი რომლის ერთ-ერთი მონაწილეც მე ვიყავი.. =))  პროექტს პატრონაჟს IFES და  USAID ( პრეზიდენტი Nermin Nisic) უწევდნენ და აფინანსებდნენ..   მასში მონაწილეობას იღებდა 25 სტუდენტი და 5 ტრენერი..  სკოლის დამთავრების შემდეგ გადმოგვეცა სერთიფიკატი.. ეს იყო ყოველმხრივ პროდუკტიული და  დატვირთული  შემეცნებითი ერთ კვირიანი კურსი.. ძალიან საინტერესო პროგრამითა და კვალიფიციური ტრენერებით დაკომპლექტებული... კურსი მიზნად ისახავდა სამოქალაქო ცნობიერების კიდევ უფრო ამაღლებას და მათ რეალიზაციას ჩვენს მომავალ საქმიანობაში.. 

როგორც უკვე ვახსენე ეს ტრენინგი 1 კვირიანი იყო..  (21-27 აგვისტო) წინასწარ დაგვირიგდა პროგრამა (სქემა) რომლის მიხედვითაც ვიხელმძღვანელებდით.  ყოველი დღე გაწერილი გვქონდა.. დილის 10 საათზე ვიკრიბებოდით საკომფერენციო ოთახში.. ვაკეთებდით დილის ენერჯაიზერებს (რომელიც ძალიან სახალისო იყო).. გვქონდა ჩვენი იურისდიქცია ..ანუ სანქციები იმ შემთხვევაში თუ ვინმე უნებურად ან განზრახულად დაარღვევდა ჩვენს მიერვე შედგენილ წესებს, რომელიც ერთობლივად შევადგინეთ... დაისჯებოდა =))  ეს ერთგვარი წესრიგის, ეტიკეტისა და პასუხისმგებლობის მაჩვენებელი იყო იმ ორგანიზაციის პატივისცემის გამოსახატავათ , რომელმაც იმისათვის რომ ჩვენ თავი იდეალურად გვეგრძნო ფინანსები არ დაუზოგავს..  

ძალიან მომენატრება დილით ადრე ადგომა.. ვერანდაზე საუზმობა.. შემდეგ საკომნფერენციო დარბაზში ბავშვებთან ერთად ათას საინტერესო თემაზე საუბარი, სხვადასხვა სიმულაციებში მონაწილეობა,  დისკუსიები, პრეზენტაციები, თავად ტრენინგის ჩატარება... შემდეგ შესვენება ლანჩზე, ყავაზე, შემდეგ სადილი.. (დამშეულები) :დ ყოველი დღე განსხვავებული იყო.. თითოეულმა ტრენერმა წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა ჩემს გონებაში... აღფრთოვანებული ვუსმენდი .. მართლაც არაჩვეულებრივი იყო... შესვენებაზე ათასნაირი გამაიმუნებები.. დაუსტულებელი ფოტოსესიები.. რომლებშიც ძირითადად მონაწილეობას არ ვიღებდი :დ ... მომენატრა ძალიან მომენატრა... შესვენებაზე ჩვენი საყვარელი ადგილი აივანი.. 

17:00 საათი ჩვენი საყვარელი დრო როცა უკანმოუხედავად გამოვრბოდით.. ოღონდაც მზეს შევფიცხებოდიც და რუჯი გვქონოდა.. :დ:დ შემდეგ ბასეინი... ბევრი საუნაში ნებივრობდა მე კიდე შესული არ ვიყავი რომ გამოვედი... საშინლად არ მომეწონა :დ დავძლიე წყლის შიში თუმცა  ცურვა აქამდეც ვიცოდი... მაგრამ რატომღაც სულ მეშინოდა... ჩვენი ბასეინი  <3 აკრობატული ნახტომები წყალში... შემდეგ ფიტნესი და ტრენაჟორები... 20:00 -დან კი ვახშამი რომელის გამოტოვებაც არ შეგვეძლო.. :დ ღამე ნებივრობა... დაღლილი დაქანცული საწოლზე  თიშვები... დაღამება არ გვინდოდა.. ღამე გართობა ბოლომდე.. კლუბები (ვერ წავედი სამწუხაროდ), რესტორნები, ან სასტუმროში დარჩენა და შესანიშნავი ნაწარმოების მოსმენა როიალზე რბილ  სავარძელში... ბოლომდე ჰარმონიასა და სიმშვიდეში.. გვიანობამდე ჯდომა ბარსა და აუზთან.. ქექვა ქაღალდებში..:დ რა კარგად მახსენდება... 

შუა ღამეს ჩემს ოთახში "216" ნომერში ასვლა, წყლის გადავლება, 2 წამით TV ჩართვა.. აივანზე ხედით ტკბობა და საწოლში  ჩაიას დალევა ..  ოთახის მეზობელიც მხოლოდ ღამით თუ მოდიოდა დასაძინებლად და იმხელა ოთახში სრულიად მარტო ვიყავი.. არა შესანიშნავი იყო... ვერ ვთმობდი იქურობას წამოსვლის წინ :))) 

გოგოები!! ჩემი საყვარელი გოგოები.. რომლებიც გავიცანი =)) ყველაზე კარგები.. ერთმანეთისგან გამორჩეულები... ნათი, ნინო, თამთა, თათია, ელე, ლილი,  ნატა, სალომე, თიკო, მარიტა, 2 ხატია, 2 ქეთი, ბარბარე, ვიკა, ანი და თეო ყველანი ძალიან შემიყვარდნენ... და ბიჭებიც :დ ჩემი საყვარელი ბიჭები... უსაყვარლესი დათუნა (დებილი :დ , ამას თავისი ისტორია აქ), დიტო 'ო :დ, ლევანი (ბუთხუნა) :დ აღფრთოვანებული ვარ მისით... ბ. კახა რომელიც ბოლოს ლექტორი აღმოჩნდა :დ:დ... და დავით (დიდებული).. ყველაფერში უბადლო და სულ ხიფათიანი :დ  რა ვიცი ბავშვებო ძალიან კი შემიყვარდით და მიხარია რომ გიცნობთ..

მადლობა თქვენ ყველას ბავშვებო ამ დაუვიწყარი დღეებისთვის <3<3<3

მადლობა ანი კურდღელაშვილს, ქალბატონ თამარს და სხვა ტრენერებს  :**

მადლობა IFES და Nermin Nisic =))

მადლობა Georgian Palase Hotels.. მასპინძლობისათვის <3

ამქვეყნიური სამოთხე არსეობს... და მას ბედნიერება ქვია

იგი პირობითია....

ვერ ხედავ მას?  მაშინ გულში ჩაიხედე...

იქ იპოვი ... გულში და გონებაში... 

ჩვენ ვქმით ჩვენს სამყაროს ჩვენივე ხელებით.. 

დაქალს რომელიც ჩემს ცრემლს არ იმსახურებს...

წინ დაგაყენე ყველაზე წინ... 
ისე წინ რომ ბევრი ვერ შეძლებდა ამას 1 წელიწადში...
მოგენდე...
გამოგყევი...
ბევრ რამეზე დავხუჭე თვალი... და თურმე სულ ამაოდ... პირიქით...
კარგად უნდა გამეხილა რათა ის დამენახა რასაც დღეს ვხედავ...

ჯერ მომისმინე...
არაფერს ვნანობ... არც შენს გაცნობას.. არც შენთან  მეგობრობას..
და ბოლოს არც შენთან  ჭიდილს...
მიყვარდი... შენზე ფიქრში ... უაზრო ფიქრში ... რამდენი დრო დამიკარგავს....
ხო..!  დავკარგე ... მე დღეს ბევრი რამ დავკარგე.... მაგრამ არა შენ...
თავმოყვარეობა..... ! და ეს ყველაზე დიდი დანაკარგია....
დროებით... თუმცა მაინც დავკარგე... 
არაფერი გიღონია....
არც ხელი შეგიშლია...
უნდობლობას მწამებ როცა თავად ამისკენ მიბიძგებდი...
ეჭვები მრღნიდა... სიგიჟეს ჭკუიდან გადავყავდი... ვტიროდი..და როგორ ვტიროდი...
ჩემი ცრემლები... არაფრად ჩაგდებული... გულით დაღვრილი...
მცივა... ძალიან მცივა... 
შენ  მე დღეს ყინულის გოგონად მაქციე.. გოგონად რომელიც აღარასდროს ატირდება...
არც ეს ყინული გალღვება... და იცი რატომ??
ალბათ მიხვდი კიდეც... 
შენ უნდა შეგხვედროდი რომ მომავალში გამერჩია ნამდვილი შენგან...
მე ასე ვსწავლობ...
პატარა მარცხი....
კიდევ სულ ცოტაც და ალბათ მეტსაც გავიგებ...
პირველი ხარ... და მორჩა ამით...
ჩემმა სიმუნჯემ  დაკარგა ფასი.... ჯობდა...! ჯობდა...  შენ გეთქვა რამე... გეთქვა პირდაპირ... გულიდან .. გულის სიღრმიდან... სულ კუნჭულიდან ... ოღონდაც გეთქვა...
მე შენ მიყვარდი... გულით და სულით.... ოდნავ  ჩემებურად ...
როგორც ჩანს არასაკმარისად....
უარესიც... ამას ვერც მატყობდი...  როგორ ვერ ხვდებოდი...?! 
მე შენთან მოვდიოდი... შენ კი  მახვედრებდი სევდას მიგდებულს და უარყოფილს...
სიცარიელე... ნუგეში სხვასთან... 
შენ უარმყავი ვერც კი გავიგე.....
მე გავძლიერდი....
და იცი რატომ?? .. ბოროტება სიკეთედ ვაქციე
დიდი მადლობა...

ის ვინც არ ეცემა ვერც წამოდგება...