სიზმრებიდან გამოძევებული

რა არის სიზმარი? 
უნდა აღვიქვათ თუ არა იგი სერიოზულად ან საერთოდ ღირს მისთვის რაიმე მნიშვნელობის მინიჭება?

ეს არის ფანტაციის ერთ-ერთი გამოვნინება... 
უნებლიე ხილვა...
ეს ხდება ადამიანისაგან დამოუკიდებლად... 
მას ადამიანი ხილვის დროს აფასებს, როგორც მასში ობიექტური თანამონაწილე..  
ამ პროცესში არ გვეჩვენება უცნაურად, რომ შეიძლება დაფრინავდე.... კედელში გადიოდე.. და მსგავსი არალეარული ფაქტები...
ამ დროს საქმეში ადამიანის ქვეცნობიერი ერთვება... 

სიზმარს შეიძლება შეუზღუდავი ფანტაზია ქონდეს..  ძილში ნანახს სუბიექტი რეალობად, სინამდვილედ აღიქვამს...
სიზმარში ფანტაზია უმეტესად, იმისდა მიხედვით ეწყობა.. რის მიმართაც ვართ განწყობილი, ანუ შეიძლება სიზმარს მიმართულება თავადაც მივცეთ....
სიტყვაზე, რაზეც ძილისწინ ვფიქრობთ, ვოცნებობთ და ა.შ.  მაგრამ ძალიან ხშირად ხდება ისე, რომ რაც გვაღელვებს ან გვაწუხებს ან უბრალოდ უსიამოვნო მომენტი ჩაგვრჩება ხოლმე გონებაში... და სწორედ  ის გვესიზმრება.... 
ისიც შეიძლება იმ ღამესვე არ დაგვესიზმროს მაგრამ უახლოეს დღეებში აუცილებლად ვიხილავთ სიზმარში..... სიზმარი ხშირად ახერხებს ადამიანის იმ დროინდელი ხასიათის, სურვილების და გრძნობების  ფიქსაციას...

ხშირია, როცა ადამიანი ნახულობს ერთი და იმავეს სიზმარს  რამოდენიმეჯერ.. საკუთარ მაგალითზეც შემიძლია გითხრათ, რომ როცა პატარა ვიყავი 5-8 წლის გამუდმებით ერთი და იმავეს ვხედავდი და მქონდა მომენტები, როცა დაძინების მეშინოდა... რადგან სიზმრად ნანახი საერთოდ არ მსიამოვნებდა.. სრულიად უშინაარსო სიზმარი.. უძრაო .. არანაირი მოქმედება.. ერთი და იმავე... რომელიც ისე მტანჯავდა რომ ხშირად გამღვიძებია..

ძირითადად, როგორც წესი ხოლომე გაღვიძებიდან 5 წუთში სიზმრის ნახევარი უბრალოდ არ ახსოვს ჩვენს მეხსიერებას, უარეს შემთხვევებში კი საერთოდ ილექება... არის შემთხვევები, როცა ნაწილობრივ ფრაგმენტულად ვიხსენებთ  და ბუნდოვანი წარმოდგენა გვექმნება სიზმრად ნანახზე..

საინტერესო ფაქტია ისიც, რომ ბრმა ადამიანებიც ნახულობენ სიზმრებს. რა თქმა უნდა მათი სიზმრები განსხვავდება იმ ადამიანის სიზმრებისგან ვისაც სიბრმავე არ აწუხებს. როგორ ახერხებენ ისინი ამას? დაბადებისთანავე მათ შეუძლიათ შეიგრძნონ სამყარო, ისუნთქონ და თავიანთი, საკუთარი ინტერპრეტირებით ნახონ სხვადასხვა სიუჯეტები თავიანთ სიზმრებში..  მათ ვინც დაბადებიდან ბრმაა, მიუხედავად იმისა, რომ არასდროს დაუნახავთ მატერიალური სამყარო ისინი მაინც ახერხებენ სიზმრების ნახვას და ეს მათი დანარჩენი მგრძნობელობითი ორგანოების დამსახურებაა.. როგორიცაა ხმა, სუნი, შეხება და გრძნობები..

ყველას შეუძლია სიზმრების ნახვა. ყველას გვიოცნებია, წარმოგვიდგენია სასურველი სურათი, სიუჯეტი და სურვილისამებრ განგვივითარებია იგი. პატარა ნატვრაც საკმარისია რომ ჩვენი ქვეცნობიერი გააქტიურდეს.. ეს პროცესები ჩვენგან დამოუკიდებლად ხდება (სიზმრის შემთხვევაში), თუმცა მოტივი შეიძლება ხშირ შემთხვევაში ჩვენი ფიქრები და ოცნებები იყოს..
ოცნება მხოლოდ ფსიქიურად არაჯანსღ ადამიანს არ შეუძლია, თუმცა სიზმრებს ისიც ნახულობს.. და თუ გგონიათ და დარწმუნებულიც კი ხართ, რომ სიზმარი არასდროს გინახავთ -- უბრალოდ არ გახსოვთ და იმიტომ გონიათ ასე :)

ის თუ იცოდით, რომ სიზმრებში თქვენ მხოლოდ იმათ სახეების ნახვა შეგიძლიათ ვისაც იცნობთ სახეზე ან უბრალოდ ნანახი გყავთ.  ანუ სიზმრად ვერ ნახავთ ისეთ სახეს რომელიც არასდროს გინახავთ და ვერც გამოიგონებთ.. არ გამოგივათ...რაც შეეხება ოცნებაში სასურველი სახის, პიროვნების შექმნაც გაგიჭირდებათ.. ის მაინც არ იქნება მდგრადი... ანუ მუდმივ დეგრადაციაში იქნება... ჩვენს გონება არ ძალუძს გამოიგონოს სახეები.. ჩვენს სიზმრებში მხოლოდ ვხედავთ ნამდვილ სახეებს...რეალური ადამიანებით, რომლებთან შეხებაც გვქონია ჩვენი სიცოცხლის მანძლიზე.. გვინახავს მაგრამ არ გვახსოვს, კინოში, ქუჩაში, მაღაზიაში და ა.შ. წარმოიდგინეთ რამდენი ათასობით ადამიანი შეგვხვედრია და ჩაგვიხედავს, შეგვიხედავს მათთვის... ამიტომ სიზმრებს საკმაოდ დიდი ბაზა აქვთ საამისოდ, რათა მოუნახოს მათგან განსაკუთრებულებს კონკრეტული როლი საკუთარ სცენარში, რომელსაც შემდეგ ჩვენ სიზმრებად ვნახულობთ :)

იცოდით, რომ ყველა არ ნახულობს ფერად სიზმრებს...
თურმე ბრმა ადამიანების 12% ნახულობს მუდმივად მხოლოდ შავ-თეთრ სიზმრებს. დანარჩენი პროცენტი კი ფერად სიზმრებს. კვლევები იყო ამასთან დაკავშირებით ჩატარებული 1915-50 წლებში, რითაც დადგინეს, რომ უმრავლესობა ამ პერიოდში ნანახი სიზმრებისა იყო შავ-თეთრი. თუმცა ეს მონაცემები იცვლება 1960-იანი წლებიდან.  დღეს მხოლოდ 4.4% სიზმრებისა არის შავ-თეთრი და მას დაახლოებით 25-დან ქვევით ასაკის ადამიანები, მზარდები ნახულობენ. უკანასკნელი ვარაუდებით, ამის მიზეზი არსებითად უნდა უკავშირდებოდეს ტელევიზიის ფერად გამოსახულებს, რომელმაც ჩაანაცვლა შავ-თეთრი..

სიზმრები სიმბოლურია. თუ თქვენ ოცნებობთ კონკრეტულ რამეზე.. ეს შეიძლება სიზმარში სულ სხვაგვარი ინტერპრეტირებით იხილოთ.. ანუ სიზმრის ენით, რომელსაც საკუთარი სიმბოლოები აქვს და ჩვენ არ გვესმის მისი ენა. სწორედ ამიტომ ხშირად ხდება ისე, რომ სიზმარში ნანახს სრულიად უაზროს ვუწედებთ.. იმ დროს როცა შეიძლება მას საკმაოდ მკაფიო ახსნაც კი მოეძებნოს... რთულია რა თქმა უნდა! როგორიც არ უნდა იყოს სიზმარი, შეიძლება ყველაზე მნიშვნელოვანი ასპექტი ან პერსონაჟი თქვენს სიზმარში ქვეცნობიერად დაუკავშირდეს ყველაზე უცნაურ და თქვენთვის (რატომღაც) უსიამოვნო სიმბოლოს და ამას თქვენ ვერც კი მიხვდეთ...

მნიშვნელოვანია ამავე დროს ემოციები...სიზმარში განცდილი.. ყველაზე თვალსაჩინო ემოცია სიზმრად ნახვისას შეიძლება გამოგვეხატოს შფოთვის დროს.  ეს ადამიანს გარეგნულადაც ეტყობა, ძილის პროცეში. შეიძლება საწოლში ტრიალი, თავის ხშირი მოძრაობები, მსუბუქი ჭმუხვნები, შეძახილები, ოფლი და სიცივეც კი... ეს რა თქმა უნდა ნეგატიური ნიშან-თვისებებია, რასაც სამწუხაროდ უფრო ხშირად განიცდის ადამიანი, რადგან მეტად ნახულობდ "ცუდ" სიზმრებს განსხვავებით პოზიტიურისაგან... :(

ჩვენ შეგვიძლია ერთ ღამეს, ძილის პროცესში ვნახოთ 4-დან 7 სიზმრამდეც კი. საშულოდ ადამიანს შეუძლია 2 საათი ნახოს სიზმარი ყოველ ღამე...შეიძლება ეს დაძინებიდან მალევე მოხდეს ან ძილის მეორე ნახევარში, როცა წყდები ამ სამყაროს გამოღვიძებისას.. გამთენიისას და ვერ ასრულებ სიზმარს

ის თუ იცოდით, რომ სიზმრების ნახვა ცხოველებსა შეუძლიათ. კვლევები იქნა ჩატარებული მრავალ განსხვავებულ ცხოველზე და ყოველ ცდაზე დადასუდა, რომ ისინიც ზუსტად მსგავს რეფლექსებს გამოყოფენ და იგივენაირად უმუშავებთ სიზმრის ნახვის დროს ტვინი.. დამტკიცდა რომ მათაც ადამიანების მსგავსად შეუძლით სიზმრების ნახვა.  თუნდაც დააკვირდით საკუთარ ძაღლს (თუ არ გყავთ სხვისას) ძილის დროს. არ შეგიმჩნევიათ არასდროს, რომ იგი თითქოსდა სიზმარში ყოფნის დროს სადღაც მირბოდა, გარბოდა, რაღაცას გაურბის ან ვიღაცისკენ მირბის... გარეგნულად ისინი ამ პროცესში ფეხებს ამოძრავებენ ისე თითქოს გარბიან. .. გვექმნება შთაბეჭდილება თითქოს რაღაცას მისდევენ.. ხმებსაც გამოსცემენ.. და იშვიათად ცრემლიც კი სდით..

საინტერესოა ის გარემოებაც, რომ სიზმრის დროს ჩვენი სხეული "პარალიზებულია". 
არ ვსაუბრობ მთვარეულის ფენომენზე რა თქმა უნდა... თუ მაგალითად სიზმრად ჩვენ ხიდიდან ვხტებით ამის რეალურ ფიზიკურ მიბაძვას ან გამეორებას არ ვახდენთ ძილის დროს .. რაც ძალიან მახარებს :))) როცა სიზმარი ძალიან აქტიური და დატვირთულია გარეგნულად ამას გვახვედრებს ადამიანის "დახუჭული თვალის" მოზრაობა, მისი სიხშირე .. ძილის პროცესში თვალის ხშირი გადაადგილება.. ძილის "ორგანო" ახდენს ტვინის პარალიზებას, რათა არ მოხდეს მოქმედების გამეორება სინამდვილეშიც... ანუ იგი უსაფრთხოებაზეც ზრუნავს გარკვეულწილადაც... მთვარეულის შემთხვევაში კი ქვეცნობიერიც კონტროლიდანაა გამოსული და ტვინის კონტროლი შეუძლებელი ხდება... ასეთ ადამიანებს ყველაზე მეტად არ გაუმართლად... ამ დროს ტვინს ძინავს..

როცა სიზმარში ჩვენ უკვე საკუთვრივ თანამონაწილე ვხდებით არსებული სიუჟეტისა.. ჩვენი გონება ხსნის გარე სტიმულს. ისინი ახდენენ გარკვეული სახით ჩვენი გრძნობების ბლოკირებას ძილის პროცესში.. რათა ისინი გახადონ, გადაიტანონ მათი ნაწილი სიზმრებში.. ამით სიზმარი მეტ სიმძრაფეს იძენს  და ადამიანიც რეალურად განიცდის მომლევნების სიცხადეს და აღიქვამს მას როგორც ნამდვილს... გარე სტიმულად შეიძლება იქცეს უცბეთად, ძილის დროს გაგონილი რაიმე ხმა.. შეძახილი.. რომელიც ძილის სიუჟეტს ცვლის და იგი სხვა განვითარებით მიყავს. იმ განვითარებით რომელიც რეალურად ხდება ჩვენს გარშემო. მაგალითად, როცა სიზმარში კონცერტზე ვიმყოფებით ამ დროს ამას შეიძლება განაპირობებდეს ის ფაქტი რომ იმ დროს იმ ოთახში სადაც გძინავთ გიტარაზე ან პიანინოზე უკრავდეს თქვენი ძმა... ეს ხმები აძლევს სიზმრებს ტრაექტორიას და გვგონია რომ კონცერტზე ვიმყოფებით... აი რა ზეგავლენას ახდენს გარე ფაქტორებიც ჩვენს სიზმრებზე...

ბევრმა შეიძლება არ იცოდეთ ისიც, რომ ქალები და მამაკაცები განსხვავებულ სიზმრებს ნახულობენ.. მამაკაცების სიზმრების ტენდენციას თუ გადავხედავთ, უნდა ავღნიშნოთ რომ ისინი სიზმრებში უფრო კაცებს ნახულობენ.. დაახლოებით 70% კაცებისა სიზმრად კაცს ნახულობს.. თვის მხრივ თუ ქალების სიზმრების ტენდენციასაც გადავხედავთ აქ სიზმრებში თანაბარი ადგილი უკავია როგორც ქალს ასევე კაცსაც.. თანაც მამაკაცები თავიანთ სიზმრებში უფრო მეტ აგრესისას განიცდიან ქალბატონებისგან განსხვავებით, მათ თავდაცვის ინსტიქტი უფრო მაღალი აქვთ ვიდრე ქალებს... ქალები უმეტესად შიშს და პანიკას განიცდიან, კი არ ებრძვიან არამედ გაურბიან ყოველივე წარმოდგენილს..

არ უნდა შევშინდეთ თუ პროგრესირებად სიზმრებთან გვაქვს საქმე.. როდესაც ვნახულოთ ერთი და იმავეს და თან განვითარებით.. სერიალივით.. ეს ძალიან ხშირი ფენომენია.. როცა სიუჟეტი ყოველ ახალ დაზინებაზე ვითარდება... ეს შეიძლება პერიოდულად ხდებოდეს... ამის გამომწვევი მიზეზი უცნობია თუმცა აღნიშნავენ რომ ეს ადამიანის სურვილზეცაა დამოკიდებული... როცა თავად გსურს, გინდა იხილო მისი განვითარება... არის შემთხვევები როცა "დეჟა ვუ" შთაბეჭდილება გექმნება... ვხვდებით რომ ეს სიზმარი უკვე ნანახი გაქვს და იმავეს ისევ ვნახულობთ..

ადამიანს შეუძლია სიზმრად ასევე იყოს დაკავებული სექსუალური ცხოვრებითაც, ანუ განიცადოს ყოველივე როგორც რეალობა.. მიიღოს სიამოვნება.. ძალიან ხშირად ეს ემოციები იმდენად რეალურია რომ არის შემთხვევები, როცა რეალურად განცდილ შეგრძნებას ბევრად სჯობს ადამიანი მეტ სიამოვნებასაც კი განიცდის... ფანტაზია უშრეტია ამ მხრივაც..

ემოციების ზღვა გვაწყდება თუ სიზმრად გარდაცვლილ ადამიანებს ვნახულობთ, არის შემთხვევა როცა გვავიწყდება რომ ისინი გარდაიცვალნენ და არ გვეშინია მათი .. მაგრამ როცა სიზმარშიც ვხვდებით რომ გარდაცვლილი გველაპარაკება.. მაინც უცნაურად და არაკომფორტულად ვგრძნობთ თავს.. შფოთი გვიტანს...

ძველად სიზმრად ნანახი ასოცირდებოდა წინასწარმეტყველებასთან (დღესაც ასეა ვისაც ჯერა ამის)... ისინი მათ სერიოზულად უყურებდნენ და აღიქვამდნენ... ჯეროდათ, რომ ეს იყო რაღაც თვისებური მისტიური სამყარო რომელსაც წინასწარმეტყველური დატვირთვაც ქონდა... უმეტესად რა თქმა უნდა ამაში ისინი ვერ ერკვეოდნენ, თუმცა მაინც სხვადასხვა ინტერპეტირებით იყენებდნენ სათავისოდ...

სიზმარს სხვადასხვა დროს სხვადასხვა ახსნა და გაგება ქონდა...  ჯეროდათ რომ მას უშუალო კავშირი ქონდა სულთან.. ამას კი შემდეგნაირად ხსიდნენ.. თითქოს სიზმრის დროს ადამიანის სხეულს ტოვებდა სული და შემდეგ სხვა სამყაროში ინაცვლებდა და სიზმრის დასრულებისას კი იგი კვლავ უბრუნდებოდა სხეულს..

სიზმარში ჩვენ გვაქვს ძირითადად ორი როლი.. როცა უბრალოდ ვაკვირდებით და როცა უშუალოდ ჩვენ ვმონაწილეობთ... ორივე შემთხვევაში შეიძლება მივიღოთ გარკვეული დოზის  ემოციები, თუმცაღა თავად როცა ვართ მთავარი მომქმედი გმირი ეს შეგრძნებები გაორმაგებულია..

რაც შეეხება მეხსიერების ბანკს.. თუ გსურთ სიზმრის შენარჩუნება.. და გსურთ რომ იგი არ დაილექოს მანამ სანამ გაგეღვიძებათ უნდა გამოიმუშავოთ გაკვეული სტრატეგია... ამაში ჩემი რჩევები დაგეხმარებათ.. ეს მათთვის ვინც სიზმრებს გარკვეულ მნიშვნელობას ანიჭებს და სურლს იგი შეინარჩუნოს გაღვიძების შემდეგაც....

როცა გაიღვიძებთ ამ დროს თქვენი ტვინიც და თვალებიც ერთდროულად უბრუნდება რეალობას.. ამ დროს მნიშვნელოვანია რომ შევინარჩუნოთ ძილის დროს არსებული პოზა, მანერა.. არ გავინძრეთ.. მკვეთრი მოძრაობებისგან ვიკავებთ თავს... აუცილებელია გონება არ დავტვირთოთ ამ წუთებში იმაზე ფიქრში დღეს რა დღეა ან რა გველოდება წინ, (ადგომა, მომზადება, სამსახური და ა.შ.) კონცენტრირება უნდა მოვახდინოთ მხოლოდ სიზმარზე, რომელსაც ნახულობდით რამოდენიმე წამის უკან ან თუნდაც 3 საათის უკან... უნდა გაიხსენოთ განწყობა, რათა დაბრუნდეთ იგივე სამყაროში... მაგალითად ზოგს სჭირდება და უხდება ახლიდან დაძინება და სიზმრის ნახვა თითქმის ისევ თავიდან (ეს ნაკლებად შესაძლებელია), ზოგს კი უბრალოდ ფრაგმენტების აღდგენაც ყოფნის... მაგრამ არის შემთხვევები, როცა გახსენებულიც ავიწყდება ადამიანს... ამისათვის აუცილებელია როგორც გავიხსენებთ სასწრაფოდ ჩავიწეროთ დეტალები.. რომლებიც შემდეგ საერთო სურათის აღდგენაში დაგვეხმარება... :)))

ჩვენ ჩვენი სიზმრების კონტროლი არ შეგვიძლია... ნუ მიანიჭებთ მათ იმაზე მეტ მნიშვნელობას ვიდრე ამას ისინი იმსაურებენ... 

ტკბილი სიზმრები :))))

მე შენით ვამაყობ ჩემო გოგო...

ჩემს უჩვეულო ცხოვრებაში არსებობს ერთი განსხვავებული და განსაკუთრებული ადამიანი.. "ჩემი გოგო" ... ვისითაც მისი დაბადების წუთიდან  ვამაყობ.. ალბათ, ყველამ შვილზე გაიფიქრეთ... რომელიც ჯერ არ მყავს ... თუმცა ვინც მიცნობს უფრო ახლოს გაუკვირდება ვიზე ვამბობ.. თუმცა ვინც ძალიან კარგად მიცნობს მიხვდება ვიზეცაა საუბარი :)

ძალიან მიყვარხარ ჩემო გოგო..

და უზომოდ მენატრები..

მინდა გაგაცნოთ ჩემი ყველაზე დიდი გულშემატკივარი.. ყველაზე დიდი "მე" -_-  იზუკა :)

პატარას ვეღარ ვუწოდებ.. თუმცა უკვე, რაც ამ პოსტის წერა დავწყე რამდენჯერმე შემთხვევით დავწერე და წაშლა მომიწია =) ეს იმიტომ, რომ როგორც მამაჩემი ამბობს თუნდაც 50 ან 200-ის ვიყო მაინც მისთვის ის პატარა გოგო ვიქნები როგორიც დაბადებისას ვიყავი :)..  აი თურმე რატომ მესმის მისი... მართალია  შვილი არ მყავს მაგრამ მესმის მამაჩემისიც...

ჩვენს შორის 10 წელია სხვაობა და მაინც მაქვს ეს შეგრძნება...

 

იზუკა ჩემი მამიდაშვილის თეას ქალიშვილია.. თეას კიდევ ყავს ორი უსაყვარლესი პატარა ანა და თემური.. 

იზუკა 2001 წელის 6 მარტს დაიბადა სანკ-პეტერბურგში... მეც სულ იმიტომ მენატრება ჩემი გოგონა რომ იქ ცხოვრობს და ჩვენთან რაიონში მხოლოდ ზაფხულობით ჩამოდის ((( ...

ძალიან მიყვარს... განსაკუთრებულად ! 

და ამიტომ ჩემს უნშკას (იზუკას დას) ჰგონია რომ მასზე მეტად.. ამაზე სულ ვბრაზდები..!!!  ალბათ გეცნოთ თქვენც ეს გრძნობა როცა უცხოები გეკითხებიან ბაღის ასაკის ბავშვებს, აბა მითხარი ბაბუა უფრო გიყვარს თუ ნაყინიო :))) ეს იმიტომ მოვიყვანე მაგალითად, რომ ჩემთვის ისეთივე უაზრო და აბსურდულია შეადარო ორი ერთნაირად ძვირფასი და საყვარელი ადამიანი  ერთმანეთს როგორც - ბაბუა ნაყინს !! და ვცოფდები, როცა ბავშვები ასეთ რამეებს მეკითხებიან.. გაიზარდნენ, დიდი გოგოები არიან მაგრამ ეს ბავშვური სისულელეები მაინც აწუხებთ.. 

რატომ ვამაყობ მისით?  

როგორ ვთქვა.. ყოველ ჩამოსვლაზე მაოცებს.. მართლა მაოცებს.. ))  საოცრად საზრიანი და გონება გახსნილი გოგოა, და რაც ყველაზე მეტად მახარებს ჩემსავით კრეატიული.. ძალიან უყვარს შრომა, სწავლა ..თუ დაისახა მიზნად რამე აუცილებლად გააკეთებს, ცდას არ დააკლებს:) ლიდერია, ცნობისმოყვარეა, უნდა რომ ყველაფერში ერკვეოდეს და ყველაფერი იცოდეს .. თამამია.. გამჭრიახი.. ძალიან ერთგულია, კეთილი და უსაზღვროდ დიდი გული აქვს:)) ყველაფერთნ ერთად ძალიან ძალიან ლამაზია... ეგზოტიკური გარეგნობა აქვს.. :) ჩემს კუზაზეა ნათქვამი "ლამაზ სხეულში ლამაზი სულიაო" 

                                  

ძალიან მიყვარს და ვგიჯდები როცა "აკეთებს" მაგივრად ამბობს "აქეთებს"... ბავშობაში კიდევ ვერ ამბობდა "ლარს" და გაიძახოდა "რალს" ... ისეთი საყვარელი იყოო...!!

თუმცა ყოველთვის დაუმორჩილებელი.. ბობოქარი იყო :) მემბოხე როგორც იყტვიან...

ძალიან უჭირს დამარცხებასთან შეგუება და აღიარება... არ უყვარს წაგება...

ძალიან ამაყი და ჯიუტია... ზოგჯერ უტაქტო.. ანუ ისეთი რამ შეიძლება გააკეთოს ზოგჯერ ან თქვას რომ გულს მოგიკლავს...( გულში წყენას არ იდებს თუმცა ყველაფერი კარგად ახსოვს.... ვერ იტანს უსამართლობას )) თუმცა შეუძლია უხერხული სიტუაციიდან თავის დაძვრენა ... სტრატეგია... შეუძლია ბევრი რამ თავის თავზე აიღოს... მამაცია.. უშიშარიც... ვინც უყვარს მათ მიმართ მიმდობია, მათ იცავს და საოცრად შეუძლია სიყვარული... გულწრფელია და არ ღირს მისთვის გულის ტკენა... შეიძლება არ შეეტყოს გარეგნულად თუმცა ძალიან მგძნობიარეა... ძალიან მიყვარს   ამ თვისების გამო ... 

მიმტევებელიცაა... შეუძლია გაგიგოს, მოგისმინოს... სანამ რაიმეს გააკეთებს ჯერ იმაზე ფიქროს ღირს თუ არა ამის გაკეთება.. თუმცა შეუძლია სპონტანურადაც მოქმედება :)))...  გაბრაზებული ვულკანივითაა... წარმოიდგინეთ დიდი ვულკანი,,, როელიც ლავას აფრქვევს და გარშემო ყველაფერს ანადგურებს.. სინამდვილეშიც ასეა.:დ მეცინება მაგრამ... მართლა ასეა როცა კუზა ბრაზობს ძალიან ასე მგონია ყველაფერს ცეცხლი უკიდია... შეუძლია ადამიანის წყობიდან გამოყვანა =))) ოსტატია ამ საქმეში... თუმცა 5 წუთის შემდეგ ეგ არავის ახსოვს... საკმარისია მისი ერთი ღიმილი ან ჩახუტება რომ ყველას გვავიწყდება რატომ ინგრეობა 5 წუთის უკან ყველაფერი...

ისეთი კარგია როცა გეხუტება და გეფერება.. რომ.... მე მაგალითად სხვისი არ ვიცი და ყველაფერი მავიწყდება... იმიტომ რომ.... მესმის მისი გულის ცემა და მის თვალებშიც მუდამ შემეძლო იმის ამოკითხვა თუ  როგორ ძლიერაც ვუყვარდი... ეს ისეთი კარგი შეგრძნებაა :))))))))))))

ძალიან რთულია როცა ასეთი დიდი მანძლი გვაშორებს.. ხშირად ვერ ველაპარაკებით ერთმანეთს... ვერ ვუყვებით ამბებს... ვერ ვაწყობთ გეგმებს ... და საერთოდაც ვერაფერს ვერ ვახერხებთ როცა მანძილი გვაშორებს... თუმცა ამის ერთადერთი კარგი მხარე ისააა.. რომ ეს მოზღვავებული ენერგია, მონატრება და გრძნობები ზაფხულობით ისე ამოიფრქვევა რომ მერე სხვა დანარჩენი გვავიწყდება...

არ ვიცი 21 წლის ვარ მაგრამ ამ ადამიანს რომ ვნახულობ ხოლმე ასაკი სულ მავიწყდება და მეც მისი ტოლი ვხვდები... ძალიან უჩირს იმასთან შეგუება რომ მე ჩემი სამყაროც მაქვს და სულ მთლიანაც მისი ვერ ვიქნები მთელი ზაფხული...:))) ჩემი კუზაა :**** გაბრაზებული მეუბნება აი ნახავ ჩემთან პიტერში გაგათხოვებ და წაგიყვანო :დ:დ ჩემი გოგო...

მე მისით ვ ა მ ა ყ ო ბ !!!

ვიცი რომ იცი როგორ მიყვარხარ ჩემო გოგო მაგრამ მინდა ის გახსოვდეს მუდამ ...რომ .. არც ერთი წამით არ დაივიწყო რომ შენ ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი ხარ და ეს არასდროს შეიცვლება... ძალიან მიყვარხარ... ამას გრძნობ ვიცი და ეს მართლა ასეა... ხშირად არ მეძლევა საშუალება ეს დაგიმტკიცო ჩემი ქმედებებით თუმცა არ მინდა იფიქრო რაღაც-რაღაცა ხელის შემშლელი მიზეზების გამო,  რომ მე შენ ისე აღარ მიყვარხარ... ყოველთვის მახსოვხარ და მენატრები ძალიან...

I love u

გელოდები!! 

:****

უსახელო თვისებები

როცა კარი შემოაღო და დავინახე მივხვდი, რომ მისი წესებით მომიწევდა თამაში...

თავი ოდნავ უსუსურადაც კი ვიგრძენი... ვიღაც გზად მეღობებოდა...

იმდენად შორს იყო კრიტიკა მისგან, რომ ეს რაღაც ჩვეულს არ გავდა...

სანუგეშოდაც ვერც გავიფიქრე  რამე... არა მსგავსიც არაფერი.... თუმცა იმედი არ დამიკარგავს... ვიცოდი ყველაფერი წინ იყო... და შევძლებდი მისი იდეალური ხატის ჩამორღვევას...

დრო გადიოდა მე კი ადგილს ვერ ვპოულობდი... შემეძლო ყველაფერი დამეთმო ოღონდ რაღაც ისეთი ეთქვა ან გაეკეთებინა რომ მქონოდა საბაბი დამემსხვრია მისი ეს უზადო ხატი...... უცნაური იყო მისი გადაჭარბებული იდეალურობა... ვიტყოდი საეჭვოც  კი... ყველა მოხიბლული იყო მისით... სახეები რომლებით გამუდმებით ცნობისმოყვარეობისაგან ათასნაირად იღუნებოდნენ... და ეს ბანალური ფრაზები... "ღმერთო რა კარგია... ნამდვილია??:დ:დ:დ   არ მეჯერა რომ შენნაირები არსებობენ.. რა ვაკაცური.. საყვარელი .. ხარ!!! " ...  ბოლო 10 წუთი აკვიატებად მექცა... ბოლოს  კონტროლი დავკარგე ... 

თითქმის მოვიხიბლე...  რკინის ნამდვილად არ ვარ... თუმცა ეს უნაკლოობა, რომელსაც ჭკუიდან გადავყავდი არ მაძლევდა საშუალებას მეფიქრა რომ ბუნებაში მაინც არსებობენ ადამიანები რომელთა გამოცნობაც შეუძლებელია....

ეს მე არ მგავდა... ნუთუ ჩემთვის ზედმეტად რთული ამოცანა იყო... ნუთუ მე არ ვიყავი ის ადამიანი ვინც ასე  იოლად დაიჯერებდა ამ ზღაპარს....

რა თქმა უნდა არა!!

არ არსებობენ იდეალური ადამიანები... არსებობენ ადეკვატური ადამიანები....

 ძალიან სანდომიანი იმიჯი... იდეალური სახე... სახის ნაკვთები.... ფიგურა... სხეულის თითოეული დეტალი, რომელიც გულგრილს ვერცერთ მანდილოსანს ვერ დატოვებდა.... მეტიც ეს იდეალური ღიმილი.... მზერა... მანერიზმი... ხმა.... ინტრიგა... ღმერთო ... !! 

ეს იყიდება ... ნათქვამია თვალი ჭამს თვალი სვამსო... პირველადი ეფექტი რაც შეიძლება გარეგნულმა მხარემ დაგიტოვოს მანდილოსანს როცა ბიჭს ეცნობი.. ეს მას ნამდვილად გამოუვიდა...

ეს საკმარისი არ იყო... თუმცა ვისთვის როგორ.... გარშემო ყველა გოგონა გააქტიურდა.. ზოგი შეფარვით ზოგიც ღიად იბრძოდა.... ეს მანჭვა- გრეხვები!!

ამას დიდხანს ვერ გაუძლებდი და რამე უნდა მეღონა სასწრაფოდ..

ჩაყოლას ჩათევა ვამობინე... როცა დინების საწინააღმდეგოდ ვერ ცურავ სხვა გზა აღარ გრჩება დინების მიმართულებით უნდა იცურო... მე სხვანაირ ტაკტიკას ვიყავი  მიჩვეული მაგრამ კარგად მივხვდი ბოლო 30 წუთი რომ  გაჯიუტება არ ივარგებდა...

ისიც კი გავიფიქრე ნარცისიზმთან ხომ არ მქონდა საქმე?!

თუმცა არა...  საუბარში კრიტიკულობაც შვატყვე... თვითკრიტიკული ადამიანი ვერ იქნება შეპყრობილი ნარცისიზმით.... ეს ძალიან მომწონდა.. თუმცა არ ვჩქარობდი...

არც ტრაბახობდა... არც სხვების დისკრიმინაციით იყო დაკავებული.... არც გაყეყეჩებული იყო  თავისი არც თუ ურიგო კომფორტული ცხოვრებით... არც თაკილობდა პირიქით ამაყობდა რომ ბევრი განსხვავებული შეხედულების, აზროვნებისა და დონის (სოციალური მხარე ამ შემთხვევაში) ადამიანებთან ქონდა ურთიერთობა... არც რასისტი იყო... ჰუმანური დამოკიდებულებაც შევატყვე და ძალიან უშუალო და თავისუფალი აზროვნებაც... 

ჯანსაღი კრიტიკის უნარი... ადეკვატური მსჯელობა.. მიხვედრილობა... ყურადღებიანი და თავაზიანი იყო... იუმორთანაც გადასარევად იყო.... ძალიან გონიერი და ნაკითხი ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებდა... სტილს გრძნობდა.. "გამოსული" ტიპი იყო...  ხელოვნება უყვარდა.. პოლიტიკაშიც მგონი ერკვეოდა (აშშ-ერაყის დაძაბლ ურთიერთობაზე თავისი აზრი გამოთქვა)..  მუსიკა გართობა და სპორტი ხო... აი არ ვიცი.. როგორც შეეძლო დამაბნია!!

ხელები უნდა ჩამომეყარა?!

გარკვეული დროით დამავიწყვდა მისი არსებობა.. თუმცა დამეთანხმებით ძალიან რთულია თითქმის იდეალური ბიჭის დავიწყება =))... 

ჰიპერ "დასტოინი" გოგოები უცებ ისეთი ხელმისაწვდომები გახდნენ .. რომ დაავიწყდათ თავიანთი "უკარება" იმიჯები... 

ეს ერთადერთი შემთხვევა იყო რომ ბიჭით ისე დავინტერესდი (არა პირადი მიზნების გამო)... რომ მინდოდა აბსოლიტურად ყველაფერი მცოდნოდა... თუ რამეს ახალს შევიტყობდი.. ჭორს ან მართალ ამბავს ვცდილობდი გამომეტანა დასკვნები... 

აზარტში შევედი!! ისე გამიტაცა მისმა პიროვნებამ რომ  სულ გადამავიწყდა რომ პრინციპში ეს ის ბიჭია რომელიც ჩემ გემოვნებაში ჯდებოდა და სულ ადვილად შეეძლო მას ჩემი მოხიბლვა... ნუ თუ მოინდომებდა

მაგრამ არც ის გააქტიურებულა... და  მეც სულ სხვა მიზნები მამოძრავებდა=))

ამ ისტორია გაგრძელება არ ქონია რადგან ვერც ექნებოდა ... (თურმე =)

პირველად შვხვდი ისეთ ბიჭს რომ მასზე ვერაფრით იფქრებდი რომ იგი არატრადიციული ორიენტაციის იყო... ასეთი ვაჟკაცური და სასურველი... გულგასაწყვეტი იყო...როგორც ფაქტი..

ბევრი გოგო მის გარშემო ვერც ხვდება დღესაც... და იკლაკნება ათასნაირად მისი ყურადღების დამსახურებისთვის ... (რიკი მარტინი გამახსენდა რატომღაც... მასზე როგორც დაწყდათ გული თავის დროზე ისე მოხდა ამ შემთხვევაშიც).. მეც დამწყდა გული...

თუმცა ეს ძალიან ცოტამ იცოდა და იცის...(მის შესახებ)..

 საქართველოში რთულია ამ ორიენტაციით ცხოვრება... მე თავისუფლად ვამბობ რომ ჩემთვის მიუღებელია! ..

მაგრამ აქ ასეთ უმცირესობებზე არ მექნება საუბარი... 

უსახელო თვისებები... 

რატომ უსახელო?... ამაზე დღეს მგზავრობისას დავფიქრდი.. როცა ჩემმა მეგობარმა მკითხა ჩვენს საერთო მეგობარზე... თუ რატომ მომწონდა ან საერთოდ რა მომწონდა  მასში... ორივემ შევატყვეთ რომ ვერ ავხსენი... ვერ ვუპასუხე... მაგრამ ასეთი რამ ვუთხარი:" იცი ვერ გეტყვი და ვერ შევძლებ სავარაუდოთ გითხრა.. რა მომწონს მასში თუმცა არსებობს თვისებები რომელთაც სახელი არ აქვთ ... ვერ დაარქმევ სახელს თუმცა იცი რომ კარგი თვისებებია და ამიტომ მოგწონს ეს ადამიანი.."... მსგავსად ცუდისა.. რომელსაც კონკრეტულად ვერ დაასახელებ თუმცა  გგონია რომ ცუდი ადამიანია...  მას აქვს ეს უსახელო თვისებები..

ეს ხშირად მაშინ ხდება როცა პიროვნება შენთვის გამოუცნობია ... არ იცნობ ბოლომდე და ზოგადი მახასიათებლებიდან აკეთებ დასკვნებს...

მეც და  საერთოდ ყველას გვაქვს ჩვენი უსახელო თვისებები რის გამოც მოვწონვართ ან პირიქით ცუდ შთაბეჭდილებებს ვტოვებთ გარშემომყოფებში... ეს არც ისე კარგია... რა თქმა უნდა უკეთესია როცა ვინმეს შეუძლია შენზე თქმა რომ მას მოსწონხარ იმიტომ რომ სიტყვაზე ხარ.. პირდაპირი, გულწრფელი, თამამი, ჯიუტი, ერთგული და სხვა... ვიდრე მდგარმა იმარჩიელოს... და გითხრას იცი არ ვიცი რატომ მაგრამ მაინც მომწონხარო..

მე მიყვარს ადამიანები... თუმცა ხშირ შემთხვევებში არა მათი თვისებებისდა გამო 

და ნუ გავიწყდებათ რომ თქვენც არ ხართ იდეალურები... სურვილი ერთია რეალობა მეორე...

ნაძვის ხის საჩუქარი

სპექტაკლი დამთავრდა ....
ოვაციების, აპლოდისმენტების, მხურვალე ტაშის, უმისამართო შეძახილების ეპიცენტრში ვიჯექი..
თუმცა ნაკლებად მესმოდა რატო ხარჯავდა აუდიტორია თავის გამოზოგილ ენერგიას იმის დემონსტრირებისათვის, რომ ყოველივე ნანახი შთამბეჭდავი და ფანტასტიური იყო... 
როგორ ძალიან არ მომწონდა ეს სურათი... მქუხარე დარბაზი ... და უნიჭო აკრობატები, მსახიობები რომლებიც დაუმსახურებლად იღებდნენ სხვისთვის კუთვნილ აპლოდისმენტებს...(((

მე ხომ მაშინ მარტომ იმიტომ მივედი სპექტაკლზე, რომ ბანერზე გამოსახული ჩემი საყვარელი თოვლის პაპა ვნახე...!!  ძალიან მინდოდა შევხებოდი და მთელი ქვეყნიერებისთვის დამემტკიცებინა, რომ იგი არსებობდა... ყველაზე მეტად კი ჩემი მშობლებისათვის...(რომლებიც თავად ასრულებდნენ ამ ფუნქციას, მე კი ვერ ვხვდებოდი :D :D )

და როცა ჩემი ფიქრები მხოლოდ მის გარშემო ტრიალებდა... სკამზე შებრუნებული მჯდომიარე ჩემმა ძამიკომ მომატრიალა და ხელში ე.წ. სანტას საჩუქარი შემაჩეჩა... "აიღე დაიკო სანტამ მოგიტანაო.."
ერთბაშად გამოვცოცხლდი.. თუმცა სულ ტყუილად... სანტა წასული დამხვდა..
ერთბაშად დამეუფლა სიბრაზისა და იმედგაცრუების გრძნობა...
საჩუქრისთვის ყურადღებაც არ მიმიქცევიაა... მხოლოდ სანტას დანახვა თუ მომიყვანდა ხასიათზე... მაგრამ არ გამოჩნდა.. ((

მეორე დილას... თოვლით გადაპენტილი იყო არემარე... სახლში მადის აღმძვრელი სურნელი ტრიალებდა, რომლისგანაც დაძინებას ვერ ვახერხებდი... თუმცა ყველაზე მეტად ჩემი უზარმაზარი ნაძვის ხის დანახვა მამხიარულებდა...  რომლსაც ჩემთვის უნდა დაეხვედრებინა სანტას მიერ დატოვებული საჩუქრები...

ყოველი დღე დღესასწაული იყო... )) 
რადგან მჯეროდა სანტას არსებობის...
თუ გინდათ რომ თქვენს შვილებს, დაიკოებს ან ძამიკოებსაც ასეთი დაუვიწყარი მოგონებები აკავშირებდეთ შობა-ახალ წელთნ მაშინ ნუ წაართმევთ მათ ამ შესაძლებლობას.... ბავშობა ხომ ყველაზე თკბილი მოგონებებია.. რომლებიც გვიფერადებს ცხოვრებას.. =))

გილოცავთ მეგობრებო ახალ წელს.!!. მრავალს დაგასწროთ უფალმა, გადღეგრძელოთ და მფარველობა არ მოგაკლოთ...))  ბედნიერებასა და კეთილდრეობას გისურვებთ მთელი გულით.. სითბოს და სიყვარულს <3

ვიღაც მაინც უნდა იყოს "სისხლიანი ძაღლი"

ვიღაც  მაინც    უნდა   იყოს   "სისხლიანი ძაღლი"

არ გეუბნები ნიშნავს  თუ არა "მე შენ გატყუებ"?

როცა დღევანდელ პოლიტიკურ მოვლენებს ვაკვირდები მახსენდება ედმუნდ ბურკის სიტყვები როცა ინგლისში მიიღეს ე.წ. "შერიგების რეზოლუცია"... 
მან წარმოთქვა შემდეგი სიტყვები : .. "ეს არის ფორმულა არა მშვიდობისათვის, არამე ახალი დავებისათვის"... თითქოს რაღაც ახლობლური ვიგრძენი... 

... ალბათ როგორც ყველას მეც არ მეგონა ასე მშვიდად და უმტკივნეულოდ თუ ჩაივლიდა ეს მოვლენები.. (მადლობა უფალს).. ისე ვის უნდა ვუმადლოდეთ? ..რა თქმა უნდა აქ დემოკრატია არაფერ შუაშია... ვერც იმას ვიტყვი რომ  რაღაც ბინძურ მაქინაციებთან გვაქვს საქმე... ნუთუ შიგნიდან მოგვარდა საქმე??... არ ვიცი ეს რამდენად უნდა გაგვიხარდეს.... რაც ბუნდოვანი და გაურკვეველია ის ყოველთვის საშიშია... 

მასიური დაპატიმრებების სეზონი გაიხსნა ... საინტერესო იქნება მოვლენების უფრო დარამატულ განვითარებას უნდა ველოდოთ თუ ჯერ-ჯერობით  ამას გვაკმარებენ... 

დიდი ხანია დავკარგე წინა მთავრობის შემხედვარე  სამართლიანობის შეგრძნება... თუმცა დიდი ხანით მჯეროდა ლამაზი მომავლის რომელსაც იგი გვპირდებოდა... 

მე ერთი, უბრალო გოგონა ვარ რაიონიდან.. პოლიტიკაში არასდროს ჩავრეულვარ.. ჩემი ოჯახის მსგავსად... იქ კი სინამდვილეს სულ სხვა ფერებით ხედავენ... მაგრამ როცა დედაქალაქში ჩამოვედი სულ უფრო და უფრო  გახდა ჩემი სამყარო რეალური.. და ლამაზი ფერებიც სადღაც გაუჩინარდნენ...

ეს სახეები... ეს უტეხი მზერა.... განტევების ვაცად თავის წარმოჩენა.... (ჰმ)  ყველაფერი როგორი ბანალურია... სულ ტყუილად ცდილობთ.... მე ამ ყალბი , უგრძნობი , გახუნებული სიტყვების აღარ მჯერა...  ახალა კანონი მოატყუეთ...

თუმცა არ მინდა ერთი უკიდურესობიდან მეორეში გადავვარდე...

ისეთ ფაქტებს გვიმალავს ეს 9 წელიწადი... ალბათ ის დროა, მოვემზადოთ უფრო გრანდიოზული რეალობისათვის... თუმცა ეს რეალობა არ იქნება არასდროს  ისეთი ნამდვილი როგორიც ალბათ ჩვენ გვინდა...

არ ვიცი რას უნდა ველოდე.. ნებისმიერ ქართულ საზოგადოებრივ მაუწყებელზე რომ გადავრთოთ კარგს ვერაფერს შევიტყობთ..(ახლა ამოიდგეს ენა) იქ ვიღაცას კონტრაბანდული საქონელი შემოქონდა, იქით კვლა-წამება იყო გაჩაღებული, შეკვეთილი მკვლელობები და ათასამდე ასეთი მიუტევებელი ფაქტები... 

ტრანსპორტიც გაიფიცა... ღმერთო.. რა ხდება გამაგებინე..? 

იმდენად ღრმად შეგვიტოპავს... რამე კარგის გაგონება მინდა!!!!

ადამიანი ეგოისტია!

კავკასიური ტყვე-ცხვირი

.................როცა ნაცნობებისათვის უცნობი ხდები

ქართველები, როგორც ძირძველი კავკასიელები უძველესი ისტორიისა და ტრადიციების მემკვიდრე ხალხი ვართ.. სხვა ერთაგან ჩვენ ვიზუალური მახასიათებლებიც განგვასხვავებს... ესეც,  ავათ თუ კარგად ჩვენი (კავკასიური) მემკვიდრეობაა, რომლითაც არც თუ დიდი ხნის წინ ვამაყობდით და თავიც მოგვქონდა.. (თუმცა დღესაც არიან ესეთები)...

"კავკასიური ცხვირი" ცნება, რომელიც დამახასიათებელი კეხით და  ცხვირის წვერით გამოირჩევა უკვე დიდი ხანია აქტუალობით აღარ სარგებლობს.. პირიქით სულ უფრო და უფრო აღარ მოგვწონს და ბევრს კომპლექსებს უჩენს. .. და ამიტომ  საქართველოში და, ზოგადად  კავკასიაში უდიდესი წილი რინოპლასტიკას უკავია..

რა ხდება?

არაფერი ეს მხოლოდ დღევანდელი სტანდარტებია... !! 

მაგრამ ბევრი მიიჩნევს , რომ არა მხოლოდ...

ბევრისათვის ესთეთიური სილამაზე იმდენად მნიშვნელოვანია რომ ამის გამო ნებისმიერ მსხვერპლზეც კი მიდის...

არსებობს მრავალი ფორმისა და ზომის ცხვირები, რომლებიც თავისი ინდივიდუალური მახასიათებლებით გამოირჩევიან... 

მაგალითად 

დიდი ცხვირი პატრონი მძიმე და რთული ხასიათის ადამიანია.
სწორი და ზომიერი ცხვირი სიკეთის ნიშანია.
კეხიანი ცხვირი უშიშარობაზე, იმპულსურობაზე, სიფიცხეზე და შურისმაძიებლობაზე მიანიშნებს.
წითელი ცხვირი თამამ ადამიანებს აქვთ.
განიერი და ფართო ცხვირი მრუშობას ნიშნავს.
ვიწრო ცხვირის პატრონი მსუბუქი ხასიათის ადამიანი იქნება.
კაუჭა და კეხიანი ცხვირი დიდსულოვნებაზე და ხელგაშლილობაზე მიანიშნებს (თუმცა, მას სიბოროტის ჩადენაც შეუძლია).
ცხვირი დიდი ნესტოებით ვნებიანობის ნიშანია.

ეს რა თქმა უნდა პირობითია და დღეს ცხვირის შეფასებაზე რო დგება საქმე რადიკალურ პასუხებს ვიღაბთ...

თუ საშუალო სიდიდის ცხვირი აქვს ადამიანს და ოდნავი კეხი.. უმეტესად იგი პრობლემას არ წარმოადგენს და პირიქით მეტ ინდივიდუალურობას მატებს მას... განსაკუთრებით შავგრემნებს (მეც თავად ბევრი მინახავს ისეთი, რომელიც თავისი სილამაზით ბევრ ბარბი გოგონას ჯობია). მათ სხვანაირი ეშხი აქვთ.. "პეწი" როგორც ამბობენ ხოლმე..

არის ცხვირის შემდეგი ფორმა.. როცა ცხვირის სიდიდეს კეხის ზომა განაპირობებს.. ანუ როცა კეხი  შედარებით დიდი და შესამჩნევია.. ცხვირის ფორმაც სიდიდეში გამოიხატება და ბევრი ამ შემთხვევაში მიმართავს რინოპლასტიკას...ითხელბს და იცილებს კეხს... უნდა აღინიშნოს რომ ცხვირი საკმაოდ კარგ ფორმას იღებს ოპერაციის შემდგომ..  ამ ტიპის ცხვირის რინოპლასტიკას ძირითადად გოგოები მიმართავენ, რადგან ბიჭებისათვის ეს საგანგაშო სტადია ნამდვილად არ არის... ბევრი მათგანი პირიქით ამაყობს და მოსწონს თავისი ცხვირი და ამბობს რომ იგი "მამაკაცურია"...=)

რაც შეეხება უშუალოდ ქართულ, კავკასიურ ცხვირს, თავისი კეხითა და ჩამოწეული წვერით ეს უკვე სულ სხვა ფენომენია.. იშვიათია ადამიანი ვისაც მსგავსი მოყვანილობის ცხვირი უხდება... იგი თვალშისაცემია და გარკვეულ დისქომფორტს უქმნის ადამიანს... ვერავინ იტრაბახებს ამით, რაც არ უნდა ისეთი ძლიერი მიზეზ-შედეგობრივი არგუმენტები მოყვანოს, როგორიცაა კავკასიური მემკვიდრეობა...

თუმცა აქ მეორე პრობლემასაც ვაწყდებით, მგავსი ნიშნების მატარებელი ბევრნაირი ცხვირი არსებობს რომლებიც განსხვავდებიან სიგრძესა და სიმაღლეში... ეს უკანასკნელი სომეხი ერისთვისაა დამახასიათებელი.. კეხი, ჩამოწეული წვეტით, ნესტოებით რომელსაც მისი სიმაღლეც ემატება და მას ისეთ ვეებას ხდის რომ ადამიანი უბრალოდ "მხოლოდ ცხვირი" ხდება.. ეს ესთეტიურად ისეთი ულამაზოა რომ ხშირად ამბობენ რომ ასეთ ადამიანს ვერანაირი რინოპლასტიკა ვერ უშველის...

მოდით ნუ ვიტყვით ასე, უშველის ოღონდ ნაწილობრივ და ეს სულაც არაა ცოტა.. უბრალოდ ამ კატეგორიას სხვასთან შედარებით ყველაზე მეტაად არ გაუმართლა.. 

ნაკლებად რთულ მდგომარეობაში არ არიან ჩამოგრძელებული ცხვირები.. რომლებიც ძირითადად ჩრდილოეთ კავკასიიდან იღებენ სათავეს.. 

მათი რინოპლასტიკის შედეგი პირველისგან იმით განსხვავდება და ოდნავ უკეთესიც კია, რადგან მათ სირთულეს წვერი წარმოადგენს და მისი დამაგრება და დაპატარავება .. განსხვავებით პიველი შემთხვევისგან სადაც მთავარი ყურადღება ექცევა ფორმას, რომელიც მიუხედავად რინოპლასტიკისა მაინც ვერ აღწევს სასურველ შედეგს...

მეორე შემთხვევაში ფორმირება უფრო უკეთ ხდება.. თუმცა ესეც ინდივიდუალურია რა თქმა უნდა..

ცხვირი, ცენტრალურ  "ფიგურას" წარმოადგენს  ადამიანის სახეზე.. და ყურადღებაც ხშირად მასზეა ორიენტირებული...ასევე მნიშვნელოვნად განაპირობებს  ადამიანის ინდივიდუალიზმს ... იგი სახეში უნდა ჯდებოდეს სახისათვის დამახასიათებელ  ნაკვთებს უსვამდეს ხაზს და არა პირიქით მას უკარგავდეს თავის ხიბლს...

ანუ იმის თქმა მინდა რომ არ არსებობს რაიმე სტანდარტი რომელზეც ვიტყვით რომ " მორჩა ვიპოვეთ".. ეს ფიზიკის რომელიმე კანონი როდია... !

ყველაფერი ინდივიდუალურია... მაგალითად ყველას მოსწონს კოპწია და დახვეწილი ცხვირი.. მაგალითად აი ასეთი...(ანუ შედარებით ყველასათვის მისაღები ვარიანტი)..

გადასარევია!! მაგრამ  არ უნდა დაგვავიწყდეს რომ  ეს ქალბატონი ინდივიდია    ჩვენ ყველას მსგავსად ...და  მას რომ აქვს ასეთი ცხვირი  ვერ მოუხდება ნებისმიერს.. ვიტყოდი ძალიან ცოტას.... ყველას განსხვავებული სახის მოყვანილობა და ნაკვთები აქვს ...

რინოპლასტიკაშიც ასეა.. ქირურგი პაციენტის ცხვირს ინდივიდუალურად უდგება, ცდილობს იგი ბუნებრივი და სახესთან ჰარმონიული იყოს...

ლამაზი ... ვიტყოდი "სიმპათიური" ცხვირი ნამდვილად "კარგი ვეშია" :დ

ძალიან ბევრი თავს იკავებს და გამართლებულიცაა, რადგან არგუმენტად მოყავთ ის, რომ "ღმერთმა როგორიც შექმნა ადამიანი, ისეთად უნდა მოკვდეს"... მე  ვურჩევ ყველა მართმადიდებელ, ქრისტიან ადამიანს თუ ამ ნაბიჯის გადადგმას დააპირებთ აუცილებლად მოინანიეთ განზრახული ცოდვა.... ამას თქვენი მოძღვარიც გირჩევთ =)

მაგრამ.... თუ ადამიანს თავისი ცხვირი დისკომფორტს უქმნის მან აუცილებლად უნდა გაიკეთოს რინოპლასტიკა... შედეგით კმაყოფილი თუ იქნება კიდევ უკეთესი (ვგულისხმობ რომ ამის 100% გარანტია არავის აქვს).. ესეც რინოპლასტიკის სირთულეზეა დამოკიდებული...

თუ ისტორიას გადავხედავთ არ შეიძლება არ გავიხსენოთ რომი და რომაელი კეისრებისათვის  დამახასიათებელი ცხვირები... რომლებიც გარკვეულ სტანდარტად იყო ქცეული .. იგი გაიგივებული იყო კეისრის  სიდიადესთან რატომღაც....და თავიც კი მოჰქონდა ბევრ მათგანს თავიანთი გრამნდიოზული ფორმის ცხვირებით..

მეოცე საუკენეშიც ბევრი მოიძებნება ისეთი, ვისთვისაც ცხვირი სავიზიტო ბარათადაც კი ქცეულა... მაგალითად, რგორიც იყო ---ბარბარა სტრეიზანდი...

ეს არის ქალბატონი, რომელმაც მიუხედავად იმისა, რომ აღფრთოვანებული არასდროს ყოფილა თავისი ცხვირით.. აღიარა რომ ... მისი ცხვირი რომ არა იგი ასეთი წარმატებულ პიროვნებად ვერ შედგებოდა, როგორც კარიერაში ასევე მის პირად ცხოვრებაშიც...

და ბევრი სხვაც... ასე რომ ეს ტრაგედია სულაც არ არის... უბრალოდ როგორც სხვა მომადლებული  ნიშან-თვისებები სათავისოდ უნდა გამოვიყენოთ და არ დავუშვათ საკუთარი თავის ამ ზიზეზით დეგრადირება...

რისი შეცვლა გვინდა გულით და ვფიქრობთ რომ იგი მეტ თვითდაჯერებას შეგვმატებს და ჩვენთვის აუცილებელია ეს ნაბიჯი აუცილებლად უნდა გადავდგათ რადგან მოვა დრო და ამას ვინანებთ...

"მედალს ორი მხარე აქვს"-- ეს ორივე შემთხვევას მიესადაგება.. ჯერი თქვენზეა... სწორად განსაჯეთ და გაანალიზეთ დარწმუნდით ნებისმიერ დეტალში და გადაწყვეტილება ცივ გონებაზე მიიღეთ...

ძლიერი სურვილი ეს შედეგის გარანტიას ვერასდროს ვერ მოგცემთ ..დაიმახსოვრეთ =)

იცით "ცხვირზე" პოსტის დაწერას არ ვაპირებდი, უფრო სწორად იმ დროისთვის ვინახავდი როცა რინოპლასტიკას გავიკეთებდი და შევძლებდი ნანატრი პროფილის ქონას.. მაგრამ  გუშინ ჩამოვედი თბილისში რაიონში ვიყავი წასული.. თავს გადასარევად ვგრძნობდი.. გარშემომყოფებისასგან არასდროს მიგვრძნია ჩემი ცხვირის გამო დისკომფორტი (ისე ადრე ღრმა ბავშობაში ორადორი შემთხვევა, რომლის გამო ისე მიტირია, რომ გავმწარებულვარ)... :დ ღიმილით მახსენდება... 

თუმცა როგორც ვამბობდი ისევ ავღმოჩნდი უხერხულ სიტუაციაში ....

როცა ვაგონი იცლებოდა ..გასასვლელად მოვემზადეთ  მგზავრები, ისე მოხდა, რომ  ჩემს გვერდით უაზროდ სიმპათიური ახალგაზრდა ჭაბუკი აღმოჩნდა და ვიგრძენი მისი დაჟინებული მზერა... იმდენად დაჟინებული, რომ  გადავწყვიტე შენიშვნა მიმეცა... მაგრამ საქმე ის იყო, რომ მე პროფილით ვიდექი და ვერ გავბედე ესე პირდაპირ... ასე ვთქვათ,  გავატარე და არ შევიმჩნიე... შედეგ, როგორც ჩვევიათ ხოლმე  ამ "იდეალურ ცხვირა" ბიჭებსა და გოგოებს გამაქილიკეს...

ბიჭმა მის  ორ  თანხლებ გოგონას ჩუმად ჩაჩურჩულა (თუმცა ისე ჩუმადაც ვერა ... რომ არ გამეგო =)) და ასეთი დიალოგი წარიმართა... რაღა თქმა უნდა ბოლოში ჩაკისკისებით ...."შეხედე რამხელა ცხვირი აქვსო".. " გაიწიე შემახედეო " (ეს უკანასკნელები ჩემს უკან იდგნენ)..." რათ უნდა გაწევა იქედანაც ჩანს ალბათო"... ბოლოში სიცილი და მორჩა...

ეს 2 წლის წინ რომ გადამხდენოდა 2 დღე სახლიდან არ გავიდოდი და არაფერს შევჭამდი და დეპრესიაშიც ჩავავარდებოდი... მაგრამ არა გამაოცა ჩემმა თავმა.. ისე მშვიდად მივიღე რომ ეგრევე დამავიწყდა ..არ განმიცდია საერთოდ... თუმცა როგორც უსიამოვნო  ფაქტი მაინც შემორჩა ჩემს მეხსიერებას...

                                                               იყავი თავისუფალი

მოდით ვიმოქმედოთ და გავაკეთოთ მხოლოდ იმიტომ რომ ჩვენ გვინდა და არა მათ გამო " ვისაც დავრთეთ ნება გადაწყვიტონ  ვინ ვართ და რას წარმოვადგენთ, ჩვენი შეხედულებით, ქცევებით და ვიზუალური მახასიათებლებით".... გვიყვარდეს საკუთარი თავი ისეთებად როგორებიც ვართ და სხვებიც შეგვიყვარებენ ისეთებს როგორებიც სინამდვილეში ვართ და არა ისეთები როგორებიც ყოველი მეორეა დღეს... ვითომ კეთილები.. ვითომ სწავლულები.. ვითომ ლამაზები... ვითომ  "გამორჩეულები... და საერთოდაც "ვითომ ადამიანები"... რომლებმაც "მე" დაკარგეს  და ახლა ვიღაცის ჩრდილს წარმოადგენენ...

                                                იგივე ვიგულისხმე ცხვირზეც =)))

არ ვეთანხმები, არც ვინმეს გაფანატებას... კი ბატონო, ვღიაროთ მათი ნიჭი, მათი სილამაზე და მათი "ის ", რის გამოც დარჩნენ ისტორიას,  მაგრამ ნუ გავაღმერთებთ ..ანუ  ნუ შევიქმნით  მათ კერპებს.. უბრალოდ გვიყვარდეს ისინი...და დავაფასოთ ისინი ... ნუ ვიტყვით ნურასდროს!!  რომ "მე ისეთი მინდა ვიყო როგორიც ისაა..." რადგან ისეთი როგორიც უკვე ყოფილა აღარასდროს იქნება... ამიტომ ჩვენ უნდა შევქმნათ ჩვენი ისტორია ჩვენივე ხელებით... 

"ხომ დაიბადე ორიგინალად ნუ მოკვდები როგორც ასლი"...

..